باب مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ الأَذَانِ بِغَيْرِ وُضُوءٍ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ يَحْيَى الصَّدَفِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُؤَذِّنُ إِلاَّ مُتَوَضِّئٌ " .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Валид ибн Муслим ривоят қилди, у Муовия ибн Яҳё ас-Садафийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Фақат таҳоратли киши азон айтсин,» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لاَ يُنَادِي بِالصَّلاَةِ إِلاَّ مُتَوَضِّئٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمْ يَرْفَعْهُ ابْنُ وَهْبٍ وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ الْوَلِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ . وَالزُّهْرِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الأَذَانِ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ فَكَرِهَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْحَاقُ . وَرَخَّصَ فِي ذَلِكَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ .
Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), у деди: Абу Ҳурайра: «Фақат таҳоратли киши намозга (азон билан) чақирсин,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу биринчи ҳадисдан кўра саҳиҳроқдир. Абу Исо деди: Абу Ҳурайранинг ҳадисини Ибн Ваҳб (Набийга) марфуъ қилмаган, бу ал-Валид ибн Муслимнинг ҳадисидан саҳиҳроқдир. Аз-Зуҳрий Абу Ҳурайрадан (бевосита) эшитмаган. Илм аҳли таҳоратсиз азон айтиш ҳақида ихтилоф қилган: баъзи илм аҳли буни макруҳ санаган, Шофеий ва Ишоқ шуни айтади. Баъзи илм аҳли эса бунга рухсат берган, Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак ва Аҳмад шуни айтади.