Сунани Термизий — 200-ҳадис

Намоз китоби · Таҳоратсиз азон айтишнинг макруҳлиги

200-ҳадисСунани Термизий · Намоз китоби

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ يَحْيَى الصَّدَفِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يُؤَذِّنُ إِلاَّ مُتَوَضِّئٌ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Валид ибн Муслим ривоят қилди, у Муовия ибн Яҳё ас-Садафийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Фақат таҳоратли киши азон айтсин,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 329-ҳадисНамоз китоби

аз-Зуҳрийдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — шунга ўхшаш (ривоят қилди).

Саҳиҳи Муслим, 644-ҳадисТаҳорат китоби

Абу Ҳурайра (ривоят қилди) — Абу Муовия ҳадисида: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди; Вакиъ ҳадисида: уни (Набийга) кўтарди (марфуъ) — шу мислини (ривоят қилди).

Сунани Термизий, 393-ҳадисНамоз китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) гапирганларидан кейин саҳв (ёдлаш) саждаларини — икки саждани — қилдилар, дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Муовия, Абдуллаҳ ибн Жаъфар ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор.

Саҳиҳи Муслим, 2568-ҳадисРўза китоби

Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — унинг мисли(ни ривоят қилди); фақат у: «Бас ўзингизга қувватингиз етадиган (амал)ни олинглар» деди.

Сунани Насоий, 556-ҳадисНамоз вақтлари китоби

бизга ал-Авзоий, аз-Зуҳрийдан, у Саид ибнул-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким намоздан бир ракаатга етишса, демак унга етишибди,» дедилар.

Сунани Насоий, 2149-ҳадисРўза китоби

Атодан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), у: «Саҳарлик қилинг, чунки саҳарликда барака бордир,» дедилар.