Асрни эрта ўқиш

Namoz kitobi · 2 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي تَعْجِيلِ الْعَصْرِ ‏ ‏

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ مِنْ حُجْرَتِهَا ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَأَبِي أَرْوَى وَجَابِرٍ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ‏.‏ قَالَ وَيُرْوَى عَنْ رَافِعٍ أَيْضًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي تَأْخِيرِ الْعَصْرِ وَلاَ يَصِحُّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَائِشَةُ وَأَنَسٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ التَّابِعِينَ تَعْجِيلُ صَلاَةِ الْعَصْرِ وَكَرِهُوا تَأْخِيرَهَا ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ ‏.‏

Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Асрни қуёш ҳужрамда (нури) турган, ҳужрамдан соя зоҳир бўлмаган пайтда ўқидилар.» (У) деди: бу бобда Анас, Абу Арво, Жобир ва Рофеъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳум)дан (ҳам ривоят) бор. (У) деди: Рофеъдан (ҳам) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Асрни кечиктириш ҳақида ривоят қилинади, аммо у саҳиҳ эмас. Абу Исо (Термизий) деди: Оишанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан баъзи илм аҳли танлаган, улар орасида Умар, Абдуллаҳ ибн Масъуд, Оиша, Анас ва тобеинлардан бир нечтаси бор — Аср намозини тезлатишни (танладилар) ва уни кечиктиришни макруҳ кўрдилар. Шуни Абдуллаҳ ибн ал-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам айтадилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ بِالْبَصْرَةِ حِينَ انْصَرَفَ مِنَ الظُّهْرِ وَدَارُهُ بِجَنْبِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ قُومُوا فَصَلُّوا الْعَصْرَ ‏.‏ قَالَ فَقُمْنَا فَصَلَّيْنَا فَلَمَّا انْصَرَفْنَا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ تِلْكَ صَلاَةُ الْمُنَافِقِ يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ بَيْنَ قَرْنَىِ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَ أَرْبَعًا لاَ يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلاَّ قَلِيلاً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Алий ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, ал-Ало ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилдики), у Басрадаги уйида Зуҳрдан бўшаган пайтда Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)нинг ҳузурига кирди — унинг уйи масжиднинг ёнида эди. Шунда (Анас): «Туринглар, Асрни ўқинглар,» деди. (ал-Ало) деди: «Биз туриб намоз ўқидик. Бўшаганимизда (Анас) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Бу мунофиқнинг намозидир — у ўтириб қуёшни кузатади, ҳатто у (қуёш) шайтоннинг икки шохи орасига (етиб) борганда туради-да, тўрт (ракат)ни чўқилаб (шошиб) ўқийди, уларда Аллаҳни фақат озгина зикр қилади.»» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.