باب مَا يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاجْبُرْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي " .
Бизга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Ҳубоб, Комил Абул-Алоадан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Саид ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки сажда орасида: «Аллаҳуммағфирлий, варҳамний, важбурний, ваҳдиний, варзуқний — Эй Аллаҳ, мени мағфират қил, менга раҳм қил, (камчилигимни) тўлдир, мени ҳидоят қил ва менга ризқ бер,» дердилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ، عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ، . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ يَرَوْنَ هَذَا جَائِزًا فِي الْمَكْتُوبَةِ وَالتَّطَوُّعِ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ مُرْسَلاً .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халоол ал-Ҳулвоний ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун, Зайд ибн Ҳубубдан, у Комил Абул-Алоадан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ғарибдир. Шунингдек, Алидан ҳам шундай ривоят қилинган. Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ шу (сўз)ни айтадилар, улар буни фарз ва нафл (намозда) жоиз деб биладилар. Баъзилари бу ҳадисни Комил Абул-Алоадан мурсал қилиб ривоят қилишган.