Жангга тавсия этилган вақт

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ أَمْسَكَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَاتَلَ فَإِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ أَمْسَكَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ قَاتَلَ حَتَّى الْعَصْرِ ثُمَّ أَمْسَكَ حَتَّى يُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ يُقَاتِلُ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ يُقَالُ عِنْدَ ذَلِكَ تَهِيجُ رِيَاحُ النَّصْرِ وَيَدْعُو الْمُؤْمِنُونَ لِجُيُوشِهِمْ فِي صَلاَتِهِمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ بِإِسْنَادٍ أَوْصَلَ مِنْ هَذَا ‏.‏ وَقَتَادَةُ لَمْ يُدْرِكِ النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ وَمَاتَ النُّعْمَانُ بْنُ مُقَرِّنٍ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Нуъмон ибн Муқарриндан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга жангга чиқдим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонг отганда қуёш кўтарилгунча (жангни) тўхтатиб турарди. Қуёш кўтарилгач жанг қиларди. Кун ярми бўлганда қуёш оғгунча (жангни) тўхтатиб турарди. Қуёш оғгач асргача жанг қиларди. Сўнг аср намозини ўқигунча тўхтатиб турарди, кейин жанг қиларди.» У деди: «Ўша пайтда: Ғалаба шамоллари эсади ва мўминлар ўз қўшинлари учун намозларида дуо қилишади, дейиларди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Нуъмон ибн Муқарриндан бундан кўра уланган иснод билан ҳам ривоят қилинган. Қатода Нуъмон ибн Муқарринни кўрмаган, Нуъмон ибн Муқаррин Умарнинг халифалиги даврида вафот этган.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، وَالْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، بَعَثَ النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ إِلَى الْهُرْمُزَانِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ فَقَالَ النُّعْمَانُ بْنُ مُقَرِّنٍ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ إِذَا لَمْ يُقَاتِلْ أَوَّلَ النَّهَارِ انْتَظَرَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ وَتَهُبَّ الرِّيَاحُ وَيَنْزِلَ النَّصْرُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ أَخُو بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ ‏.‏

Бизга Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, у деди: бизга Аффон ибн Муслим ва Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилиб, иккиси дедилар: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, у деди: бизга Абу Имрон ал-Жавний ривоят қилди, у Алқама ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у Маъқил ибн Ясордан (ривоят қилдики), Умар ибн Хаттоб Нуъмон ибн Муқарринни Ҳурмузонга жўнатди. Ва у ҳадисни тўлиқ зикр қилди, сўнг Нуъмон ибн Муқаррин деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (жангда) ҳозир бўлдим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) куннинг бошида жанг қилмаса, қуёш оғгунча, шамоллар эсгунча ва ғалаба тушгунча кутиб турарди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Алқама ибн Абдуллаҳ — Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийнинг акасидир.