حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ أَمْسَكَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَاتَلَ فَإِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ أَمْسَكَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ قَاتَلَ حَتَّى الْعَصْرِ ثُمَّ أَمْسَكَ حَتَّى يُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ يُقَاتِلُ . قَالَ وَكَانَ يُقَالُ عِنْدَ ذَلِكَ تَهِيجُ رِيَاحُ النَّصْرِ وَيَدْعُو الْمُؤْمِنُونَ لِجُيُوشِهِمْ فِي صَلاَتِهِمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ بِإِسْنَادٍ أَوْصَلَ مِنْ هَذَا . وَقَتَادَةُ لَمْ يُدْرِكِ النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ وَمَاتَ النُّعْمَانُ بْنُ مُقَرِّنٍ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Нуъмон ибн Муқарриндан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга жангга чиқдим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонг отганда қуёш кўтарилгунча (жангни) тўхтатиб турарди. Қуёш кўтарилгач жанг қиларди. Кун ярми бўлганда қуёш оғгунча (жангни) тўхтатиб турарди. Қуёш оғгач асргача жанг қиларди. Сўнг аср намозини ўқигунча тўхтатиб турарди, кейин жанг қиларди.» У деди: «Ўша пайтда: Ғалаба шамоллари эсади ва мўминлар ўз қўшинлари учун намозларида дуо қилишади, дейиларди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Нуъмон ибн Муқарриндан бундан кўра уланган иснод билан ҳам ривоят қилинган. Қатода Нуъмон ибн Муқарринни кўрмаган, Нуъмон ибн Муқаррин Умарнинг халифалиги даврида вафот этган.