حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، وَالْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، بَعَثَ النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ إِلَى الْهُرْمُزَانِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ فَقَالَ النُّعْمَانُ بْنُ مُقَرِّنٍ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ إِذَا لَمْ يُقَاتِلْ أَوَّلَ النَّهَارِ انْتَظَرَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ وَتَهُبَّ الرِّيَاحُ وَيَنْزِلَ النَّصْرُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَلْقَمَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ أَخُو بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ .
Бизга Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, у деди: бизга Аффон ибн Муслим ва Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилиб, иккиси дедилар: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, у деди: бизга Абу Имрон ал-Жавний ривоят қилди, у Алқама ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у Маъқил ибн Ясордан (ривоят қилдики), Умар ибн Хаттоб Нуъмон ибн Муқарринни Ҳурмузонга жўнатди. Ва у ҳадисни тўлиқ зикр қилди, сўнг Нуъмон ибн Муқаррин деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (жангда) ҳозир бўлдим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) куннинг бошида жанг қилмаса, қуёш оғгунча, шамоллар эсгунча ва ғалаба тушгунча кутиб турарди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Алқама ибн Абдуллаҳ — Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийнинг акасидир.