2120-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кусуф намози
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ، أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ حَيَّانَ بْنِ، عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَتَرَمَّى، بِأَسْهُمٍ لِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ خَسَفَتِ الشَّمْسُ . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمَا .
Абдурраҳмон ибн Самура айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўзимнинг ўқларимни отиб (машқ қилиб) турган эдим, шу пайт қуёш тутилди — кейин улар икковининг ҳадиси наҳвини зикр қилди.