حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ وَاقِعَةٌ فِي حُجْرَتِي .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш менинг ҳужрамда тушиб турган ҳолда — ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш унинг ҳужрасида (турган), ҳужрасида соя ҳали зоҳир бўлмаган ҳолда — ўқир эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш (соя) кўтарилишидан олдин, ҳужрасида (нури) турган ҳолда — ўқир эди.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шомни — қуёш ботиб, парда (уфқ) ортига яширинганида — ўқир эди.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўзимнинг ўқларимни отиб (машқ қилиб) турган эдим, шу пайт қуёш тутилди — кейин улар икковининг ҳадиси наҳвини зикр қилди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Асрни қуёш ҳужрамда (нури) турган, ҳужрамдан соя зоҳир бўлмаган пайтда ўқидилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозини ўқиганларида, қуёш чиққунча ўз намозгоҳларида ўтирар эдилар.