باب مَا جَاءَ فِي لُبْسِ الصُّوفِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ أَخْرَجَتْ إِلَيْنَا عَائِشَةُ كِسَاءً مُلَبَّدًا وَإِزَارًا غَلِيظًا فَقَالَتْ قُبِضَ رُوحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ . وَحَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Айюб ривоят қилди, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Абу Бурдадан (ривоят қилди), у деди: Оиша бизга кўпикка айланган (қалин тўқилган) бир кисони (чопон) ва дағал бир изорни чиқариб: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг руҳлари ана шу иккиси (ичида) қабз қилинди (вафот этдилар),» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Бу бобда Али ва Ибн Масъуддан (ҳам ривоятлар) бор. Оишанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ عَلَى مُوسَى يَوْمَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ كِسَاءُ صُوفٍ وَجُبَّةُ صُوفٍ وَكُمَّةُ صُوفٍ وَسَرَاوِيلُ صُوفٍ وَكَانَتْ نَعْلاَهُ مِنْ جِلْدِ حِمَارٍ مَيِّتٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ . وَحُمَيْدٌ هُوَ ابْنُ عَلِيٍّ الْكُوفِيُّ . قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَقُولُ حُمَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ الأَعْرَجُ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ وَحُمَيْدُ بْنُ قَيْسٍ الأَعْرَجُ الْمَكِّيُّ صَاحِبُ مُجَاهِدٍ ثِقَةٌ . وَالْكُمَّةُ الْقَلَنْسُوَةُ الصَّغِيرَةُ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Халаф ибн Халифа ривоят қилди, у Ҳумайд ал-Аъраждан, у Абдуллаҳ ибнул-Ҳорисдан, у Ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Робби у билан гаплашган куни Мусонинг устида жундан (юнгдан) кисо, жундан жубба, жундан қалпоқ ва жундан иштон бор эди, оёқ кийимлари эса ўлик эшакнинг терисидан эди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Ҳумайд ал-Аъражнинг ҳадисидан биламиз. Ҳумайд — у Ибн Али ал-Куфийдир. У деди: Мен Муҳаммад (Бухорий)нинг: «Ҳумайд ибн Али ал-Аъраж мункарул-ҳадис (ҳадиси рад этилган)дир, Ҳумайд ибн Қайс ал-Аъраж ал-Маккий, Мужоҳиднинг шогирди эса сиқа (ишончли)дир,» деганини эшитдим. Ал-Кумма — бу кичик қалпоқдир.