Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Ҳумайд ибн Абдураҳмондан, у онаси Умму Кулсум бинти Уқбадан (ривоят қилдики), у (аёл) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Одамлар орасини ислоҳ қилиб, яхшилик айтадиган ёки яхшиликни етказадиган киши ёлғончи эмас,» деб айтаётганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди (бошқа санад); у деди: ва бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Бишр ибн ас-Сарий ва Абу Аҳмад ривоят қилдилар, улар: бизга Суфён ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Усмон ибн Хусаймдан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Асмо бинти Язоддан (ривоят қилдики), у (аёл) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ёлғон фақат уч (ҳолат)дан бошқасида ҳалол эмас: киши хотинини рози қилиш учун (унга айтадигани), урушдаги ёлғон ва одамлар орасини ислоҳ қилиш учун (айтиладиган) ёлғон,» дедилар. Маҳмуд ўз ҳадисида: «Ёлғон фақат уч (ҳолат)дан бошқасида дуруст бўлмайди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир; биз уни Асмонинг ҳадиси тариқасида фақат Ибн Хусаймнинг ҳадисидан биламиз. Бу ҳадисни Довуд ибн Абу Ҳинд Шаҳр ибн Ҳавшабдан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди ва унда Асмодан (деганини) зикр қилмади. Буни бизга Муҳаммад ибн ал-Ало Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зоида Довуд ибн Абу Ҳинддан ривоят қилди. Ва бу бобда Абу Бакрдан ҳам (ривоят) бор.