Сунани Термизий — 1939-ҳадис

Яхшилик ва силаи раҳм китоби · Одамлар орасини ислоҳ қилиш

1939-ҳадисСунани Термизий · Яхшилик ва силаи раҳм китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، وَأَبُو أَحْمَدَ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَحِلُّ الْكَذِبُ إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ يُحَدِّثُ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ لِيُرْضِيَهَا وَالْكَذِبُ فِي الْحَرْبِ وَالْكَذِبُ لِيُصْلِحَ بَيْنَ النَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ مَحْمُودٌ فِي حَدِيثِهِ ‏"‏ لاَ يَصْلُحُ الْكَذِبُ إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَسْمَاءَ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ خُثَيْمٍ ‏.‏ وَرَوَى دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَسْمَاءَ ‏.‏ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди (бошқа санад); у деди: ва бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Бишр ибн ас-Сарий ва Абу Аҳмад ривоят қилдилар, улар: бизга Суфён ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Усмон ибн Хусаймдан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Асмо бинти Язоддан (ривоят қилдики), у (аёл) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ёлғон фақат уч (ҳолат)дан бошқасида ҳалол эмас: киши хотинини рози қилиш учун (унга айтадигани), урушдаги ёлғон ва одамлар орасини ислоҳ қилиш учун (айтиладиган) ёлғон,» дедилар. Маҳмуд ўз ҳадисида: «Ёлғон фақат уч (ҳолат)дан бошқасида дуруст бўлмайди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир; биз уни Асмонинг ҳадиси тариқасида фақат Ибн Хусаймнинг ҳадисидан биламиз. Бу ҳадисни Довуд ибн Абу Ҳинд Шаҳр ибн Ҳавшабдан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди ва унда Асмодан (деганини) зикр қилмади. Буни бизга Муҳаммад ибн ал-Ало Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зоида Довуд ибн Абу Ҳинддан ривоят қилди. Ва бу бобда Абу Бакрдан ҳам (ривоят) бор.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4743-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Мусулмонни ўлдириш фақат уч хислатдан бирида (жоиз бўлишидан бошқа) ҳалол эмас: турмуш қурган зинокор — у тошбўрон қилинади; мусулмонни қасддан ўлдирган киши; ва Исломдан чиқиб, Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг…

Саҳиҳул Бухорий, 33-ҳадисИймон китоби

Мунофиқнинг аломати учтадир: гапирса ёлғон айтади, ваъда берса хилоф қилади, омонат берилса хиёнат қилади.

Сунани Насоий, 4018-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Эй Аммор! Биласанми, кишининг қони фақат уч (тоифа)дан бошқа ҳолатда ҳалол бўлмайди: жонга жон (қотил), ёки турмуш қургандан кейин зино қилган киши,

Сунани Термизий, 2631-ҳадисИймон китоби

Мунофиқнинг белгиси учтадир: гапирса ёлғон сўзлайди, ваъда берса хилоф қилади, омонат топширилса хиёнат қилади,

Саҳиҳи Муслим, 3739-ҳадисТалоқ китоби

Аллаҳга ва Охират кунига имон келтирадиган аёлга бир ўлик (киши) учун уч (кун)дан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, фақат эри учун (мустасно)

Сунани Насоий, 4048-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Мусулмон кишининг қони фақат учта хислатдан бири сабабли ҳалол бўлади: (бировнинг хотини бўлган ҳолида) зино қилган, тошбўрон қилинадиган зинокор; ёки атайлаб бир кишини ўлдирган, қасос олиб ўлдириладиган…