Сунани Насоий — 4048-ҳадис

Қон тўкишни ман қилиш китоби · Дорга осиш

4048-ҳадисСунани Насоий · Қон тўкишни ман қилиш китоби

أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثِ خِصَالٍ زَانٍ مُحْصَنٌ يُرْجَمُ أَوْ رَجُلٌ قَتَلَ رَجُلاً مُتَعَمِّدًا فَيُقْتَلُ أَوْ رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنَ الإِسْلاَمِ يُحَارِبُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولَهُ فَيُقْتَلُ أَوْ يُصْلَبُ أَوْ يُنْفَى مِنَ الأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга ал-Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий хабар берди, у деди: бизга Абу Омир ал-Ақадий ривоят қилди, у Иброҳим ибн Таҳмондан, у Абдулазиз ибн Руфайъдан, у Убайд ибн Умайрдан, у Оишадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мусулмон кишининг қони фақат учта хислатдан бири сабабли ҳалол бўлади: (бировнинг хотини бўлган ҳолида) зино қилган, тошбўрон қилинадиган зинокор; ёки атайлаб бир кишини ўлдирган, қасос олиб ўлдириладиган киши; ёки Исломдан чиқиб, азиз ва улуғ Аллаҳга ҳамда Унинг Расулига қарши уруш қилган, ўлдириладиган ёки дорга осиладиган ёки ердан (юртдан) сургун қилинадиган киши,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4743-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Мусулмонни ўлдириш фақат уч хислатдан бирида (жоиз бўлишидан бошқа) ҳалол эмас: турмуш қурган зинокор — у тошбўрон қилинади; мусулмонни қасддан ўлдирган киши; ва Исломдан чиқиб, Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг…

Сунани Абу Довуд, 4353-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

Ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расули эканига гувоҳлик берадиган мусулмон кишининг қони уч (сабабдан) бири бўлмаса ҳалол эмас: муҳсанликдан кейин зино қилган киши — у тош билан ўлдирилади; Аллаҳ ва унинг…

Сунани Насоий, 4057-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Мусулмон кишининг қони учта (сабаб)нинг бирисидан бошқаси билан ҳалол бўлмайди: никоҳланганидан кейин зино қилган киши — унга тошбўрон қилинади; ёки қасддан (киши) ўлдирган киши — унга қасос бор; ёки…

Сунани Насоий, 4058-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Мусулмон кишининг қони учта (сабаб)дан бошқаси билан ҳалол бўлмайди: никоҳланганидан кейин зино қилиши, ёки бир инсонни ўлдириб, (ўзи) ўлдирилиши, ёки Исломидан кейин куфр келтириб, ўлдирилиши,

Сунани Абу Довуд, 4502-ҳадисДият китоби

Мусулмон кишининг қони фақат уч нарсадан бири билан ҳалол бўлади: Исломдан кейин куфр, ёки никоҳдан (иҳсондан) кейин зино, ёки жон эвазига бўлмаган ҳолда жонни ўлдириш

Сунани Насоий, 4721-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Мусулмон кишининг қони фақат уч (сабаб)дан бири билангина ҳалол бўлади: жонга жон (қасос), зино қилган турмуш кўрган (киши) ва динини тарк этиб (жамоатдан) ажралиб чиққан киши,