أَخْبَرَنَا أَبُو الأَزْهَرِ، أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ النَّيْسَابُورِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانِهِ فَعَلَيْهِ الرَّجْمُ أَوْ قَتَلَ عَمْدًا فَعَلَيْهِ الْقَوَدُ أَوِ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ فَعَلَيْهِ الْقَتْلُ " .
Бизга Абул-Азҳар — Аҳмад ибн Азҳар Найсобурий — хабар берди, у деди: бизга Ишоқ ибн Сулаймон Розий ривоят қилди, у деди: бизга Муғийра ибн Муслим хабар берди, Матар ал-Варроқдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Усмон (розияллаҳу анҳу) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мусулмон кишининг қони учта (сабаб)нинг бирисидан бошқаси билан ҳалол бўлмайди: никоҳланганидан кейин зино қилган киши — унга тошбўрон қилинади; ёки қасддан (киши) ўлдирган киши — унга қасос бор; ёки Исломидан кейин муртад бўлган киши — у ўлдирилади,» деганларини эшитдим.