حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ مَالِكِ بْنِ أَبِي عَامِرٍ أَبُو سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلاَثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ ".
Бизга Сулаймон Абур-Робиъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Нофиъ ибн Молик ибн Абу Омир Абу Суҳайл, отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у дедилар: «Мунофиқнинг аломати учтадир: гапирса ёлғон айтади, ваъда берса хилоф қилади, омонат берилса хиёнат қилади.»