Пайғамбарнинг уммати учун уч тилаги

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ رَاشِدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةً فَأَطَالَهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ صَلاَةً لَمْ تَكُنْ تُصَلِّيهَا قَالَ ‏ "‏ أَجَلْ إِنَّهَا صَلاَةُ رَغْبَةٍ وَرَهْبَةٍ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ فِيهَا ثَلاَثًا فَأَعْطَانِي اثْنَتَيْنِ وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً سَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُهْلِكَ أُمَّتِي بِسَنَةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَابْنِ عُمَرَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у деди: мен Нуъмон ибн Рошиднинг аз-Зуҳрийдан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Абдуллаҳ ибн Хаббоб ибн ал-Араттдан, у отасидан ривоят қилиб (айтганини) эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир намозни ўқиб, уни чўзиб юбордилар. (Саҳобалар): «Эй Расулуллаҳ! Сиз одатда ўқимайдиган бир намозни ўқидингиз,» дедилар. У: «Ҳа, албатта у (Аллаҳдан) рағбат (умид) ва қўрқув намози эди. Мен унда Аллаҳдан уч нарсани сўрадим. У менга иккитасини берди ва биттасини бермади. Мен Ундан умматимни очарчилик (қурғоқчилик йили) билан ҳалок қилмаслигини сўрадим — У менга уни берди. Мен Ундан уларга ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилмаслигини сўрадим — У менга уни берди. Мен Ундан уларнинг баъзиларига баъзиларининг зарарини таттирмаслигини сўрадим — У менга уни бермади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир. Бу бобда Саъд ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِيَ الأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مُلْكُهَا مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الأَحْمَرَ وَالأَصْفَرَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لأُمَّتِي أَنْ لاَ يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَأَنَّ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَإِنَّ رَبِّي قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لاَ يُرَدُّ وَإِنِّي أَعْطَيْتُكَ لأُمَّتِكَ أَنْ لاَ أُهْلِكَهُمْ بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَأَنْ لاَ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوِ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مَنْ بِأَقْطَارِهَا أَوْ قَالَ مَنْ بَيْنَ أَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَيَسْبِي بَعْضُهُمْ بَعْضًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абу Асмў ар-Раҳабийдан, у Савбондан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Аллаҳ мен учун ерни йиғиб (яқинлаштириб) берди, шунда мен унинг шарқлари ва ғарбларини кўрдим. Албатта умматимнинг ҳукмронлиги мен учун йиғиб берилган (ер)гача етади. Менга икки хазина — қизил ва сариқ (хазина) берилди. Мен Роббимдан умматим учун уларни умумий очарчилик билан ҳалок қилмаслигини ва уларнинг устига ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилиб, уларнинг бирлигини (асосини) топтаб ташламаслигини сўрадим. Роббим: «Эй Муҳаммад! Албатта Мен бир ҳукм чиқарсам, у қайтарилмайди. Албатта Мен сенга умматинг учун уларни умумий очарчилик билан ҳалок қилмаслигимни ва уларнинг устига ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилиб, уларнинг бирлигини топтамаслигимни бердим — гарчи (ер)нинг барча томонларидан» — ёки: «унинг томонлари орасидан, деб айтдилар — (душманлар) уларга қарши тўплансалар ҳам. Токи уларнинг баъзилари баъзиларини ҳалок қилмагунча ва баъзилари баъзиларини асир олмагунча,» деди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.