حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِيَ الأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مُلْكُهَا مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الأَحْمَرَ وَالأَصْفَرَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لأُمَّتِي أَنْ لاَ يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَأَنَّ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَإِنَّ رَبِّي قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لاَ يُرَدُّ وَإِنِّي أَعْطَيْتُكَ لأُمَّتِكَ أَنْ لاَ أُهْلِكَهُمْ بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَأَنْ لاَ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوِ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مَنْ بِأَقْطَارِهَا أَوْ قَالَ مَنْ بَيْنَ أَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَيَسْبِي بَعْضُهُمْ بَعْضًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абу Асмў ар-Раҳабийдан, у Савбондан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Аллаҳ мен учун ерни йиғиб (яқинлаштириб) берди, шунда мен унинг шарқлари ва ғарбларини кўрдим. Албатта умматимнинг ҳукмронлиги мен учун йиғиб берилган (ер)гача етади. Менга икки хазина — қизил ва сариқ (хазина) берилди. Мен Роббимдан умматим учун уларни умумий очарчилик билан ҳалок қилмаслигини ва уларнинг устига ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилиб, уларнинг бирлигини (асосини) топтаб ташламаслигини сўрадим. Роббим: «Эй Муҳаммад! Албатта Мен бир ҳукм чиқарсам, у қайтарилмайди. Албатта Мен сенга умматинг учун уларни умумий очарчилик билан ҳалок қилмаслигимни ва уларнинг устига ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилиб, уларнинг бирлигини топтамаслигимни бердим — гарчи (ер)нинг барча томонларидан» — ёки: «унинг томонлари орасидан, деб айтдилар — (душманлар) уларга қарши тўплансалар ҳам. Токи уларнинг баъзилари баъзиларини ҳалок қилмагунча ва баъзилари баъзиларини асир олмагунча,» деди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.