حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ رَاشِدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةً فَأَطَالَهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ صَلاَةً لَمْ تَكُنْ تُصَلِّيهَا قَالَ " أَجَلْ إِنَّهَا صَلاَةُ رَغْبَةٍ وَرَهْبَةٍ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ فِيهَا ثَلاَثًا فَأَعْطَانِي اثْنَتَيْنِ وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً سَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُهْلِكَ أُمَّتِي بِسَنَةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَابْنِ عُمَرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у деди: мен Нуъмон ибн Рошиднинг аз-Зуҳрийдан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Абдуллаҳ ибн Хаббоб ибн ал-Араттдан, у отасидан ривоят қилиб (айтганини) эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир намозни ўқиб, уни чўзиб юбордилар. (Саҳобалар): «Эй Расулуллаҳ! Сиз одатда ўқимайдиган бир намозни ўқидингиз,» дедилар. У: «Ҳа, албатта у (Аллаҳдан) рағбат (умид) ва қўрқув намози эди. Мен унда Аллаҳдан уч нарсани сўрадим. У менга иккитасини берди ва биттасини бермади. Мен Ундан умматимни очарчилик (қурғоқчилик йили) билан ҳалок қилмаслигини сўрадим — У менга уни берди. Мен Ундан уларга ўзларидан бошқа душманни ҳукмрон қилмаслигини сўрадим — У менга уни берди. Мен Ундан уларнинг баъзиларига баъзиларининг зарарини таттирмаслигини сўрадим — У менга уни бермади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир. Бу бобда Саъд ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор.