Ерга ютилиш

حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ، قَالَ أَشْرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ غُرْفَةٍ وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ السَّاعَةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَرَوْا عَشْرَ آيَاتٍ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَالدَّابَّةُ وَثَلاَثَةُ خُسُوفٍ خَسْفٍ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٍ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٍ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنَ تَسُوقُ النَّاسَ أَوْ تَحْشُرُ النَّاسَ فَتَبِيتُ مَعَهُمْ حَيْثُ بَاتُوا وَتَقِيلُ مَعَهُمْ حَيْثُ قَالُوا ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فُرَاتٍ، نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ ‏"‏ الدُّخَانَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، نَحْوَ حَدِيثِ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ، ‏.‏ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، عَنْ شُعْبَةَ، وَالْمَسْعُودِيِّ، سَمِعَا مِنْ، فُرَاتٍ الْقَزَّازِ نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فُرَاتٍ وَزَادَ فِيهِ ‏"‏ الدَّجَّالَ أَوِ الدُّخَانَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِيُّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ فُرَاتٍ، نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ، وَزَادَ، فِيهِ قَالَ ‏"‏ وَالْعَاشِرَةُ إِمَّا رِيحٌ تَطْرَحُهُمْ فِي الْبَحْرِ وَإِمَّا نُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Бундор ривоят қилди, бизга Абдураҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Фурот ал-Қаззоздан, у Абут-Туфайлдан, у Ҳузайфа ибн Асиддан (ривоят қилиб) деди: биз қиёмат ҳақида суҳбатлашиб ўтирганимизда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга бир хонадан мўраладилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўн аломатни кўрмагунингизча қиёмат қоим бўлмайди: қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Яъжуж ва Маъжуж, Добба (ер жонивори), ва учта чўкиш — шарқда чўкиш, ғарбда чўкиш ва Араб ярим оролида чўкиш, ҳамда Адан тубидан чиқиб, инсонларни ҳайдаб — ёки: инсонларни тўплаб — келадиган олов: улар қаерда тунасалар, у ҳам улар билан тунайди; қаерда қайлула қилсалар (пешин уйқуси), у ҳам улар билан қайлула қилади,» дедилар. Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, у Суфёндан, у Фуротдан шунга ўхшаш ривоят қилди ва унда «тутун»ни (қўшимча қилиб) зиёда қилди. Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у Фурот ал-Қаззоздан, Вакииънинг Суфёндан (қилган) ҳадисига ўхшаш ривоят қилди. Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, у Шуъба ва ал-Масъудийдан — улар Фурот ал-Қаззоздан эшитганлар — Абдураҳмоннинг Суфёндан, у Фуротдан (қилган) ҳадисига ўхшаш ривоят қилди ва унда «Дажжол, ёки тутун»ни зиёда қилди. Бизга Абу Мусо Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абун-Нуъмон ал-Ҳакам ибн Абдуллаҳ ал-Ижлий ривоят қилди, у Шуъбадан, у Фуротдан, Абу Довуднинг Шуъбадан (қилган) ҳадисига ўхшаш ривоят қилди ва унда зиёда қилиб: «Ўнинчиси эса — ё уларни денгизга улоқтирадиган шамол, ёки Исо ибн Марямнинг тушиши,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Али, Абу Ҳурайра, Умму Салама ва Сафийя бинт Ҳуяйдан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْمَرْهَبِيِّ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ صَفْوَانَ، عَنْ صَفِيَّةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَنْتَهِي النَّاسُ عَنْ غَزْوِ هَذَا الْبَيْتِ حَتَّى يَغْزُوَ جَيْشٌ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ خُسِفَ بِأَوَّلِهِمْ وَآخِرِهِمْ وَلَمْ يَنْجُ أَوْسَطُهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ كَرِهَ مِنْهُمْ قَالَ ‏"‏ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Салама ибн Куҳайлдан, у Абу Идрис ал-Марҳабийдан, у Муслим ибн Сафвондан, у Сафийядан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Инсонлар бу Байт (Каъба)га ҳужум қилишдан тўхтамайдилар, токи бир қўшин унга ҳужум қилади. Улар Байдода — ёки ернинг бир чўлида — бўлганларида, уларнинг аввалидан охиригача ерга ютдирилади ва ўртасидагилари ҳам қутулмайди,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ! Уларнинг орасида (бунга) рози бўлмаганлари-чи?» дедим. У: «Аллаҳ уларни ўз нафсларидаги (ниятлари) бўйича тирилтиради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا صَيْفِيُّ بْنُ رِبْعِيٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَكُونُ فِي آخِرِ هَذِهِ الأُمَّةِ خَسْفٌ وَمَسْخٌ وَقَذْفٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ إِذَا ظَهَرَ الْخَبَثُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ تَكَلَّمَ فِيهِ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ ‏.‏

Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Сайфий ибн Рибъий ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Умардан, у Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу умматнинг охирида ерга ботиш, суратни ўзгартириш ва (осмондан) тош отиш бўлади,» дедилар. У деди: «Мен: «Эй Расулуллаҳ, орамизда солиҳлар бўла туриб ҳам ҳалок бўламизми?» дедим. У: «Ҳа, ёмонлик зоҳир бўлганида,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Оиша ҳадисидан ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Абдуллаҳ ибн Умар ҳақида Яҳё ибн Саид унинг ҳифзи (ёдлаш қуввати) жиҳатидан гапирган.