116-bob

Duolar kitobi · 2 ҳадис

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا هَاشِمٌ، وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنِي كِنَانَةُ، مَوْلَى صَفِيَّةَ قَالَ سَمِعْتُ صَفِيَّةَ، تَقُولُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ يَدَىَّ أَرْبَعَةُ آلاَفِ نَوَاةٍ أُسَبِّحُ بِهَا فَقُلْتُ لَقَدْ سَبَّحْتُ بِهَذِهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَلاَ أُعَلِّمُكِ بِأَكْثَرَ مِمَّا سَبَّحْتِ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ بَلَى عَلِّمْنِي ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ قُولِي سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ صَفِيَّةَ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ هَاشِمِ بْنِ سَعِيدٍ الْكُوفِيِّ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمَعْرُوفٍ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, (у деди:) бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, (у деди:) бизга Ҳошим — у Ибн Саид ал-Куфийдир — ривоят қилди, (у деди:) менга Сафийянинг озод қилган қули Кинона ривоят қилди, у деди: мен Сафийя (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, олдимда мен билан тасбеҳ айтаётган тўрт минг данак бор эди. Мен: «Мен булар билан тасбеҳ айтдим,» дедим. У: «Сенга сен тасбеҳ айтганингдан кўпроқ (савобли) нарсани ўргатмайми?» дедилар. Мен: «Албатта, менга ўргатинг,» дедим. У: «‹Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир (Субҳаналлаҳи адада халқиҳи),› деб айт,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни Сафийянинг ҳадиси (орқали) фақат шу йўл билан, Ҳошим ибн Саид ал-Куфийнинг ҳадиси (орқали) биламиз, унинг исноди маъруф (машҳур) эмас. Бу бобда Ибн Аббосдан (ҳам) (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَيْهَا وَهِيَ فِي مَسْجِدٍ ثُمَّ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهَا قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَقَالَ لَهَا ‏"‏ مَا زِلْتِ عَلَى حَالِكِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَلاَ أُعَلِّمُكِ كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهَا سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ وَهُوَ شَيْخٌ مَدَنِيٌّ ثِقَةٌ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ الْمَسْعُودِيُّ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, (у деди:) бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, Шуъбадан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан ривоят қилди, у деди: мен Курайбнинг Ибн Аббосдан, у Жувайрия бинт ал-Ҳорис (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб айтганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у (аёл) намозгоҳида (ўтирган) ҳолида унинг олдидан ўтдилар, сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кун ярмига яқин яна унинг олдидан ўтдилар ва унга: «Ҳамон ўша ҳолатингдамисан?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Сенга айтадиган калималарни ўргатмайми: ‹Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир, Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир, Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир (Субҳаналлаҳи адада халқиҳи); Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир, Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир, Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир (Субҳаналлаҳи ризо нафсиҳи); Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир, Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир, Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир (Субҳаналлаҳи зината Аршиҳи); Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир, Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир, Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир (Субҳаналлаҳи мидода калиматиҳи),›» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Муҳаммад ибн Абдурраҳмон Оли Талҳанинг озод қилган қулидир, у мадиналик ишончли шайхдир; бу ҳадисни ундан ал-Масъудий ва Суфён ас-Саврий ривоят қилганлар.