حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَيْهَا وَهِيَ فِي مَسْجِدٍ ثُمَّ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهَا قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَقَالَ لَهَا " مَا زِلْتِ عَلَى حَالِكِ " . فَقَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكِ كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهَا سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ وَهُوَ شَيْخٌ مَدَنِيٌّ ثِقَةٌ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ الْمَسْعُودِيُّ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, (у деди:) бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, Шуъбадан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан ривоят қилди, у деди: мен Курайбнинг Ибн Аббосдан, у Жувайрия бинт ал-Ҳорис (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб айтганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у (аёл) намозгоҳида (ўтирган) ҳолида унинг олдидан ўтдилар, сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кун ярмига яқин яна унинг олдидан ўтдилар ва унга: «Ҳамон ўша ҳолатингдамисан?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Сенга айтадиган калималарни ўргатмайми: ‹Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир, Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир, Аллаҳ Унинг махлуқлари сонича покдир (Субҳаналлаҳи адада халқиҳи); Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир, Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир, Аллаҳ Ўз нафси рози бўлгунча покдир (Субҳаналлаҳи ризо нафсиҳи); Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир, Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир, Аллаҳ Унинг Арши оғирлигича покдир (Субҳаналлаҳи зината Аршиҳи); Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир, Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир, Аллаҳ Унинг сўзлари (ёзадиган) сиёҳича покдир (Субҳаналлаҳи мидода калиматиҳи),›» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Муҳаммад ибн Абдурраҳмон Оли Талҳанинг озод қилган қулидир, у мадиналик ишончли шайхдир; бу ҳадисни ундан ал-Масъудий ва Суфён ас-Саврий ривоят қилганлар.