حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَعْفَرُ بْنُ مَيْمُونٍ، صَاحِبُ الأَنْمَاطِ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَيِيٌّ كَرِيمٌ يَسْتَحِي إِذَا رَفَعَ الرَّجُلُ إِلَيْهِ يَدَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا خَائِبَتَيْنِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ وَلَمْ يَرْفَعْهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, (у деди:) бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у деди: бизга гиламфуруш Жаъфар ибн Маймун хабар берди, у Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Салмон ал-Форисий (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Албатта, Аллаҳ ҳаёли, карамлидир; банда Унга икки қўлини кўтарганида, уларни бўш, ноумид қайтаришдан ҳаё қилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Уларнинг баъзилари уни ривоят қилиб, марфуъ (Пайғамбарга кўтарилган) қилмаганлар.