حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الأَسْوَدِ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِيهَا أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قُولِي اللَّهُمَّ هَذَا اسْتِقْبَالُ لَيْلِكَ وَإِدْبَارُ نَهَارِكَ وَأَصْوَاتُ دُعَاتِكَ وَحُضُورُ صَلَوَاتِكَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَحَفْصَةُ بِنْتُ أَبِي كَثِيرٍ لاَ نَعْرِفُهَا وَلاَ أَبَاهَا .
Бизга Ҳусайн ибн Али ибн ал-Асвад ал-Бағдодий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фузайл ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Ишоқдан, у Ҳафса бинт Абу Касирдан, у отаси Абу Касирдан, у Умму Салама (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга (шуни) ўргатиб дедилар: «Айт: Эй Аллаҳ, бу Сенинг кечангнинг келиши, кундузингнинг кетиши, Сенга даъват қилувчиларнинг овозлари ва Сенга (ўқиладиган) намозларнинг ҳозир бўлишидир; мен Сендан мени мағфират қилишингни сўрайман.» (Термизий) деди: Бу ғариб ҳадисдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Ҳафса бинт Абу Касирни ҳам, унинг отасини ҳам билмаймиз.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ الصُّدَائِيُّ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا قَالَ عَبْدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ قَطُّ مُخْلِصًا إِلاَّ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ السَّمَاءِ حَتَّى تُفْضِيَ إِلَى الْعَرْشِ مَا اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Ҳусайн ибн Али ибн Язид ас-Судоий ал-Бағдодий ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн ал-Қосим ибн ал-Валид ал-Ҳамдоний ривоят қилди, у Язид ибн Кайсондан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир банда ихлос билан Ла илаҳа иллаллаҳ деб айтмасинки, илло унга осмоннинг эшиклари очилади, токи у Аршга етиб боради, модомики у кабира (гуноҳ)лардан сақланган бўлса,» дедилар. (Термизий) деди: Бу шу йўлдан ҳасан ғариб ҳадисдир.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ مُنْكَرَاتِ الأَخْلاَقِ وَالأَعْمَالِ وَالأَهْوَاءِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَعَمُّ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ هُوَ قُطْبَةُ بْنُ مَالِكٍ صَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, бизга Аҳмад ибн Башир ва Абу Усома ривоят қилди, улар Мисъардан, у Зиёд ибн Илақадан, у амакисидан (ривоят қилиб) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Аллаҳ, мен Сендан ёмон ахлоқлардан, (ёмон) амаллардан ва (ёмон) ҳавойи-нафслардан паноҳ тилайман,» деб айтар эдилар. (Термизий) деди: Бу ҳасан ғариб ҳадисдир. Зиёд ибн Илақанинг амакиси эса Қутба ибн Молик бўлиб, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидандир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْقَائِلُ كَذَا وَكَذَا " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " عَجِبْتُ لَهَا فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ هُوَ حَجَّاجُ بْنُ مَيْسَرَةَ الصَّوَّافُ وَيُكْنَى أَبَا الصَّلْتِ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга ал-Ҳажжож ибн Абу Усмон ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан, у Авн ибн Абдуллаҳдан, у ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб) деди: Бир пайт биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиётган эдик, шунда қавмдан бир киши: «Аллаҳу акбару кабийрон вал-ҳамду лиллаҳи касийрон ва субҳаналлаҳи букратан ва асийлан (Аллаҳ энг буюкдир, жуда буюкдир; ҳамд Аллаҳга, жуда кўп; Аллаҳ пок, эртаю кеч),» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ана шу ва шуни айтувчи ким?» дедилар. Қавмдан бир киши: «Мен, эй Расулуллаҳ,» деди. У: «Мен ундан ҳайратга тушдим, унинг учун осмоннинг эшиклари очилди,» дедилар. Ибн Умар деди: Мен уларни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитганимдан бери (айтишни) тарк этмадим. Абу Исо (Термизий) деди: Бу шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир. Ҳажжож ибн Абу Усмон эса Ҳажжож ибн Майсара ас-Саввоф бўлиб, у Абус-Салт деб куняланади ва ҳадис аҳли наздида сиқадир.