حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْقَائِلُ كَذَا وَكَذَا " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " عَجِبْتُ لَهَا فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ هُوَ حَجَّاجُ بْنُ مَيْسَرَةَ الصَّوَّافُ وَيُكْنَى أَبَا الصَّلْتِ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга ал-Ҳажжож ибн Абу Усмон ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан, у Авн ибн Абдуллаҳдан, у ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб) деди: Бир пайт биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиётган эдик, шунда қавмдан бир киши: «Аллаҳу акбару кабийрон вал-ҳамду лиллаҳи касийрон ва субҳаналлаҳи букратан ва асийлан (Аллаҳ энг буюкдир, жуда буюкдир; ҳамд Аллаҳга, жуда кўп; Аллаҳ пок, эртаю кеч),» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ана шу ва шуни айтувчи ким?» дедилар. Қавмдан бир киши: «Мен, эй Расулуллаҳ,» деди. У: «Мен ундан ҳайратга тушдим, унинг учун осмоннинг эшиклари очилди,» дедилар. Ибн Умар деди: Мен уларни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитганимдан бери (айтишни) тарк этмадим. Абу Исо (Термизий) деди: Бу шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир. Ҳажжож ибн Абу Усмон эса Ҳажжож ибн Майсара ас-Саввоф бўлиб, у Абус-Салт деб куняланади ва ҳадис аҳли наздида сиқадир.