أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُجَاعٍ الْمَرُّوذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " عَجِبْتُ لَهَا " . وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا تَرَكْتُهُ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Шужў ал-Маррузий хабар берди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, Ҳажжождан, у Абуз-Зубайрдан, у Авн ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиётган пайтимизда, қавмдан бир киши: «Аллаҳу акбару кабийрон вал-ҳамду лиллаҳи касийрон ва субҳаналлаҳи букратан ва асийлан (Аллаҳ энг буюкдир, улуғ буюклик билан; Аллаҳга жуда кўп ҳамд бўлсин; Аллаҳ пок, эртаю кеч),» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Фалон-фалон калимани айтган ким?» дедилар. Қавмдан бир киши: «Мен, эй Расулуллаҳ,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен ундан ҳайратландим,» дедилар ва маъноси «У сабабли осмон эшиклари очилди» деган бир калимани айтдилар. Ибн Умар деди: «Мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг айтаётганларини эшитганимдан бери тарк этганим йўқ.»