حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنِي الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا " . قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " عَجِبْتُ لَهَا فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَمَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ذَلِكَ
Ибн Умар айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиётган эдик, шу пайт жамоадан бир киши: «Аллаҳу акбар кабийро, вал-ҳамду лиллаҳи касийро, ва субҳаналлаҳи букратан ва асийло (Аллаҳ улуғдир — буюк улуғлик билан; Аллаҳга кўп ҳамд бўлсин; Аллаҳни эрталаб ва кечқурун тасбиҳ қиламан)» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Фалон-фалон калимани айтувчи ким?» деди. Жамоадан бир киши: «Мен, эй Расулуллаҳ» деди. У: «Мен унга ҳайрон қолдим — унга осмоннинг эшиклари очилди» деди. Ибн Умар: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни буни айтаётган ҳолда эшитганимдан бери уларни (айтишни) тарк этмадим» деди.