حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عُمَرَ بْنِ سَلِيطٍ الْهُذَلِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ كُنْتُ مَعَ عُمَرَ ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عُمَرَ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَتَرَاءَيْنَا الْهِلاَلَ وَكُنْتُ رَجُلاً حَدِيدَ الْبَصَرِ فَرَأَيْتُهُ وَلَيْسَ أَحَدٌ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَآهُ غَيْرِي - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَقُولُ لِعُمَرَ أَمَا تَرَاهُ فَجَعَلَ لاَ يَرَاهُ - قَالَ - يَقُولُ عُمَرُ سَأَرَاهُ وَأَنَا مُسْتَلْقٍ عَلَى فِرَاشِي . ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا عَنْ أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُرِينَا مَصَارِعَ أَهْلِ بَدْرِ بِالأَمْسِ يَقُولُ " هَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَوَالَّذِي بَعَثَهُ بِالْحَقِّ مَا أَخْطَئُوا الْحُدُودَ الَّتِي حَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَجُعِلُوا فِي بِئْرٍ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِمْ فَقَالَ " يَا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ وَيَا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِيَ اللَّهُ حَقًّا " . قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تُكَلِّمُ أَجْسَادًا لاَ أَرْوَاحَ فِيهَا قَالَ " مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يَرُدُّوا عَلَىَّ شَيْئًا " .
Менга Исъҳоқ ибн Умар ибн Салийт ал-Ҳузалий ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн ал-Муғийра Собитъдан ривоят қилди, у айтди: Анас айтди: Мен Умар билан бирга эдим. (ҳ) Яна бизга Шайбон ибн Фарруҳ ривоят қилди — матн унга тегишли — бизга Сулаймон ибн ал-Муғийра Собитъдан, у Анас ибн Моликъдан ривоят қилди, у айтди: Биз Умар билан Макка ва Мадина орасида эдик, ҳилолни кўришга ҳаракат қилдик. Мен ўткир кўзли киши эдим, уни кўрдим, мендан бошқа ҳеч ким кўрдим демади. (Анас) айтди: Мен Умарга: «Уни кўрмаяпсанми?» деб такрор айтардим, у эса уни кўрмасди. (Анас) айтди: Умар: «Ётоғимда чалқанча ётган ҳолимда уни кўраман» дерди. Сўнг у бизга Бадр аҳли ҳақида сўзлай бошлади ва деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга Бадр аҳлининг ҳалок бўладиган жойларини бир кун аввал кўрсатиб: «Мана бу фалончининг эртага ҳалок бўладиган жойи, иншааллаҳ» дердилар. (Анас) айтди: Умар деди: Уни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам белгилаб берган чегаралардан хато қилишмади. (Анас) айтди: Улар бир қудуққа бири устига бири ташландилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг олдига етиб бориб: «Эй фалон ибн фалон, эй фалон ибн фалон, Аллаҳ ва Расули сизларга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Аллаҳ менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим» дедилар. Умар: «Ё Расулуллаҳ, руҳсиз жасадлар билан қандай гаплашасиз?» деди. У: «Сизлар менинг айтаётганимни улардан кўра яхшироқ эшитадиганлар эмассизлар, фақат улар менга бирон нарса қайтара олмайдилар» дедилар.