حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا بُدَيْلٌ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ " إِذَا خَرَجَتْ رُوحُ الْمُؤْمِنِ تَلَقَّاهَا مَلَكَانِ يُصْعِدَانِهَا " . قَالَ حَمَّادٌ فَذَكَرَ مِنْ طِيبِ رِيحِهَا وَذَكَرَ الْمِسْكَ . قَالَ " وَيَقُولُ أَهْلُ السَّمَاءِ رُوحٌ طَيِّبَةٌ جَاءَتْ مِنْ قِبَلِ الأَرْضِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَعَلَى جَسَدٍ كُنْتِ تَعْمُرِينَهُ . فَيُنْطَلَقُ بِهِ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ يَقُولُ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى آخِرِ الأَجَلِ " . قَالَ " وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا خَرَجَتْ رُوحُهُ - قَالَ حَمَّادٌ وَذَكَرَ مِنْ نَتْنِهَا وَذَكَرَ لَعْنًا - وَيَقُولُ أَهْلُ السَّمَاءِ رُوحٌ خَبِيثَةٌ جَاءَتْ مِنْ قِبَلِ الأَرْضِ . قَالَ فَيُقَالُ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى آخِرِ الأَجَلِ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَيْطَةً كَانَتْ عَلَيْهِ عَلَى أَنْفِهِ هَكَذَا .
Менга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворийрий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, бизга Будайл Абдуллаҳ ибн Шақийқъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у айтди: «Мўминнинг руҳи чиққанида, уни икки малоика қарши олиб, юқорига кўтарадилар.» Ҳаммод айтди: У унинг хушбўй ҳидини зикр қилди ва мушкни зикр қилди. У айтди: «Осмон аҳли: ‹Ер томонидан келган пок руҳ, Аллаҳ сенга ва сен обод қилиб юрган жасадга саловот айтсин› дейдилар. Сўнг у ўзининг Робби азза ва жаллага олиб борилади, кейин У: ‹Уни ажалнинг охирига олиб боринглар› дейди.» У айтди: «Кофир эса — унинг руҳи чиққанида (Ҳаммод айтди: у унинг сассиқ ҳидини зикр қилди ва лаънатни зикр қилди) — осмон аҳли: ‹Ер томонидан келган хабис руҳ› дейдилар.» У айтди: Шунда: «Уни ажалнинг охирига олиб боринглар» дейилади. Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам устларидаги нозик мато билан бурунларини шундай тўсдилар.