حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ، مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ قَتْلَى بَدْرٍ ثَلاَثًا ثُمَّ أَتَاهُمْ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَنَادَاهُمْ فَقَالَ " يَا أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ يَا أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ يَا عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ يَا شَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ أَلَيْسَ قَدْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا " . فَسَمِعَ عُمَرُ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَسْمَعُوا وَأَنَّى يُجِيبُوا وَقَدْ جَيَّفُوا قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ وَلَكِنَّهُمْ لاَ يَقْدِرُونَ أَنْ يُجِيبُوا " . ثُمَّ أَمَرَ بِهِمْ فَسُحِبُوا فَأُلْقُوا فِي قَلِيبِ بَدْرٍ .
Бизга Ҳаддоб ибн Холид ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собит ал-Бунонийъдан, у Анас ибн Моликъдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бадр ўликларини уч кун (жойида) қолдирдилар, сўнг уларнинг олдига келиб, улар устида туриб, уларга нидо қилиб дедилар: «Эй Абу Жаҳл ибн Ҳишом, эй Умайя ибн Халаф, эй Утба ибн Робиъа, эй Шайба ибн Робиъа, Роббингиз ваъда қилган нарсани ҳақ деб топмадингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим.» Умар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзларини эшитиб: «Ё Расулуллаҳ, улар қандай эшитсинлар ва қандай жавоб берсинлар, ахир улар ўлик бўлиб қолган-ку?» деди. У: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар менинг айтаётганимни улардан кўра яхшироқ эшитадиганлар эмассизлар, лекин улар жавоб бера олмайдилар» дедилар. Сўнг уларни (судраб) тортишни амр қилдилар ва улар судралиб, Бадр қудуғига ташландилар.