Аллаҳдан паноҳ сўраш

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَاسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Жаҳаннам азобидан Аллаҳдан паноҳ тиланглар, қабр азобидан Аллаҳдан паноҳ тиланглар, Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллаҳдан паноҳ тиланглар ва ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан Аллаҳдан паноҳ тиланглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَالَ حِينَ يُمْسِي ثَلاَثَ مَرَّاتٍ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يَضُرَّهُ حُمَةٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ سُهَيْلٌ فَكَانَ أَهْلُنَا تَعَلَّمُوهَا فَكَانُوا يَقُولُونَهَا كُلَّ لَيْلَةٍ فَلُدِغَتْ جَارِيَةٌ مِنْهُمْ فَلَمْ تَجِدْ لَهَا وَجَعًا ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَرَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَوَى عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُهَيْلٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун хабар берди, бизга Ҳишом ибн Ҳассон хабар берди, Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ким оқшом кирганда уч марта: «Аллаҳнинг Яратганларининг ёмонлигидан Унинг мукаммал калималари билан паноҳ тилайман,» деса, ўша кечада унга заҳарли (жонзот) чақиши зарар етказмайди,» дедилар. Суҳайл деди: «Бизнинг аҳли оиламиз буни ўрганиб олдилар ва ҳар кеча айтиб юрдилар. Улардан бир чўрини (заҳарли жонзот) чақди, аммо у ҳеч қандай оғриқ сезмади.» Бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадисни Молик ибн Анас ҳам Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган. Ва Убайдуллаҳ ибн Умар ҳамда бир нечталари бу ҳадисни Суҳайлдан ривоят қилдилар, аммо унда «Абу Ҳурайрадан» деб зикр қилмадилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو فَضَالَةَ الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ دُعَاءٌ حَفِظْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ أَدَعُهُ ‏ "‏ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أُعَظِّمُ شُكْرَكَ وَأُكْثِرُ ذِكْرَكَ وَأَتَّبِعُ نَصِيحَتَكَ وَأَحْفَظُ وَصِيَّتَكَ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Вакииъ хабар берди, бизга Абу Фазола ал-Фараж ибн Фазола хабар берди, Абу Саид ал-Мақбирийдан, Абу Ҳурайра деди: «Бир дуо борки, мен уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ёдлаб олганман ва уни тарк этмайман: «Аллаҳумма, мени шукрингни улуғловчи, зикрингни кўпайтирувчи, насиҳатингга эргашувчи ва васиятингни сақловчи (банда) қилгин,» (деб айтаман).» Бу ҳадис ғарибдир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، وَهُوَ ابْنُ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا مِنْ رَجُلٍ يَدْعُو اللَّهَ بِدُعَاءٍ إِلاَّ اسْتُجِيبَ لَهُ فَإِمَّا أَنْ يُعَجَّلَ لَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِمَّا أَنْ يُدَّخَرَ لَهُ فِي الآخِرَةِ وَإِمَّا أَنْ يُكَفَّرَ عَنْهُ مِنْ ذُنُوبِهِ بِقَدْرِ مَا دَعَا مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ أَوْ يَسْتَعْجِلُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ ‏"‏ يَقُولُ دَعَوْتُ رَبِّي فَمَا اسْتَجَابَ لِي ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абу Муовия хабар берди, бизга ал-Лайс — у Ибн Абу Сулаймдир — хабар берди, Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир киши йўқки, Аллаҳга бир дуо билан илтижо қилса-ю, унга ижобат қилинмаса — ё унга (талаби) дунёда тезроқ берилур, ё у учун охиратда сақланур, ёки қилган дуоси миқдорича гуноҳларидан кечирилади; агар у гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узиш (дуосини) қилмаса ёхуд шошилмаса,» дедилар. Улар: «Ё Расулаллаҳ, қандай шошилади?» дедилар. У: «(Банда): «Мен Роббимга дуо қилдим, аммо У менга ижобат қилмади,» дейди,» дедилар. Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا مِنْ عَبْدٍ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ إِبْطُهُ يَسْأَلُ اللَّهَ مَسْأَلَةً إِلاَّ آتَاهَا إِيَّاهُ مَا لَمْ يَعْجَلْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ عَجَلَتُهُ قَالَ ‏"‏ يَقُولُ قَدْ سَأَلْتُ وَسَأَلْتُ وَلَمْ أُعْطَ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى ابْنِ أَزْهَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَعْجَلْ يَقُولُ دَعَوْتُ فَلَمْ يُسْتَجَبْ لِي ‏"‏ ‏.‏

Бизга Яҳё ривоят қилди, бизга Яъло ибн Убайд хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Убайдуллаҳ хабар берди, отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир банда йўқки, қўлтиғи кўринадиган даражада қўлларини кўтариб, Аллаҳдан бирор нарсани сўраса-ю, агар шошилмаса, Аллаҳ унга уни бермаса,» дедилар. Улар: «Ё Расулаллаҳ, унинг шошилиши қандай бўлади?» дедилар. У: «(Банда): «Сўрадим ва сўрадим, аммо менга ҳеч нарса берилмади,» дейди,» дедилар. Бу ҳадисни Зуҳрий ҳам Ибн Азҳарнинг озод қилинган қули Абу Убайддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб: «Сизлардан бирингизга, агар шошилмаса, ижобат қилинади; (шошилувчи банда): «Дуо қилдим, аммо менга ижобат қилинмади,» дейди,» деган.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَخْبَرَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَاسِعٍ، عَنْ سُمَيْرِ بْنِ نَهَارٍ الْعَبْدِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ حُسْنَ الظَّنِّ بِاللَّهِ مِنْ حُسْنِ عِبَادَةِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абу Довуд хабар берди, бизга Садақа ибн Мусо хабар берди, бизга Муҳаммад ибн Восиъ хабар берди, Сумайр ибн Наҳор ал-Абдийдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳга ҳусни занн (яхши гумон) қилиш Аллаҳга гўзал ибодат қилишдандир,» дедилар. Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لِيَنْظُرَنَّ أَحَدُكُمْ مَا الَّذِي يَتَمَنَّى فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي مَا يُكْتَبُ لَهُ مِنْ أُمْنِيَّتِهِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Амр ибн Авн хабар берди, бизга Абу Авона хабар берди, Умар ибн Абу Саламадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан бирингиз нимани орзу қилаётганига албатта қараб олсин, чунки у орзусидан ўзига нима ёзилишини билмайди,» дедилар. Бу ҳадис ҳасандир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا جَابِرُ بْنُ نُوحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو فَيَقُولُ ‏ "‏ اللَّهُمَّ مَتِّعْنِي بِسَمْعِي وَبَصَرِي وَاجْعَلْهُمَا الْوَارِثَ مِنِّي وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ يَظْلِمُنِي وَخُذْ مِنْهُ بِثَأْرِي ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Жобир ибн Нуҳ хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Амр хабар берди, Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қилар ва шундай дердилар: «Аллаҳумма, мени эшитишим ва кўришим билан баҳраманд қилгин, уларни мендан (кейин ҳам) қолувчи (соғлом) қилгин, менга зулм қилганга қарши менга ёрдам бергин ва ундан мен учун ўч олгин.» Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир.