حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، وَهُوَ ابْنُ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ رَجُلٍ يَدْعُو اللَّهَ بِدُعَاءٍ إِلاَّ اسْتُجِيبَ لَهُ فَإِمَّا أَنْ يُعَجَّلَ لَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِمَّا أَنْ يُدَّخَرَ لَهُ فِي الآخِرَةِ وَإِمَّا أَنْ يُكَفَّرَ عَنْهُ مِنْ ذُنُوبِهِ بِقَدْرِ مَا دَعَا مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ أَوْ يَسْتَعْجِلُ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ " يَقُولُ دَعَوْتُ رَبِّي فَمَا اسْتَجَابَ لِي " . هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абу Муовия хабар берди, бизга ал-Лайс — у Ибн Абу Сулаймдир — хабар берди, Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир киши йўқки, Аллаҳга бир дуо билан илтижо қилса-ю, унга ижобат қилинмаса — ё унга (талаби) дунёда тезроқ берилур, ё у учун охиратда сақланур, ёки қилган дуоси миқдорича гуноҳларидан кечирилади; агар у гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узиш (дуосини) қилмаса ёхуд шошилмаса,» дедилар. Улар: «Ё Расулаллаҳ, қандай шошилади?» дедилар. У: «(Банда): «Мен Роббимга дуо қилдим, аммо У менга ижобат қилмади,» дейди,» дедилар. Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир.