حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الدُّعَاءُ مُخُّ الْعِبَادَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ لَهِيعَةَ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Валид ибн Муслим хабар берди, Ибн Лаҳиадан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Жаъфардан, у Абон ибн Солиҳдан, у Анас ибн Моликдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Дуо ибодатнинг мағзидир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўлдан ғарибдир, биз уни фақат Ибн Лаҳианинг ҳадисидан биламиз.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ " . ثُمَّ قَرَأََ : (وقالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ) . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ مَنْصُورٌ وَالأَعْمَشُ عَنْ ذَرٍّ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ذَرٍّ . هُوَ ذَرُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ ثِقَةٌ وَالِدُ عُمَرَ بْنِ ذَرٍّ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Марвон ибн Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Заррдан, у Юсайъдан, у Нуъмон ибн Баширдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Дуо — ибодатнинг айнан ўзидир,» дедилар. Сўнг у: «Роббингиз деди: Менга дуо қилинглар, Мен сизларга ижобат қиламан. Албатта, Менга ибодат қилишдан кибр қилганлар яқинда хор бўлиб жаҳаннамга кирадилар,» (деган оятни) ўқидилар (Ғофир сураси, 60). У (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Мансур ва ал-Аъмаш Заррдан ривоят қилганлар, биз уни фақат Заррнинг ҳадисидан биламиз. У Зарр ибн Абдуллаҳ ал-Ҳамдоний бўлиб, ишончли (сиқа) кишидир, Умар ибн Заррнинг отасидир.