Сафардан қайтганда айтиладиган дуо

Duolar kitobi · 2 ҳадис

باب مَا يَقُولُ إِذَا قَدِمَ مِنَ السَّفَرِ

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الرَّبِيعَ بْنَ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ قَالَ ‏ "‏ آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَرَوَى الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ الْبَرَاءِ وَرِوَايَةُ شُعْبَةَ أَصَحُّ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ‏.‏

Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Абу Ишоқдан (ривоят қилиб) деди: мен Робииъ ибн ал-Баро ибн Озибнинг отасидан ривоят қилиб ҳадис айтаётганини эшитдимки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафардан қайтганларида шундай дер эдилар: «(Биз) қайтувчилар, тавба қилувчилар, ибодат қилувчилармиз, Роббимизга ҳамд айтувчилармиз.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу ҳадисни ас-Саврий, Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилган ва унда Робииъ ибн ал-Бародан деб зикр қилмаган; Шуъбанинг ривояти саҳиҳроқдир. (Абу Исо) деди: бу бобда Ибн Умар, Анас ва Жобир ибн Абдуллаҳдан ҳам (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ رَاحِلَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар, Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафардан қайтиб, Мадинанинг деворларига назар солганларида, уловларини тезлатар, агар (бошқа) уловда бўлсалар, Мадинага бўлган муҳаббатларидан уни ҳаракатга келтирар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.