حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ رَاحِلَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар, Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафардан қайтиб, Мадинанинг деворларига назар солганларида, уловларини тезлатар, агар (бошқа) уловда бўлсалар, Мадинага бўлган муҳаббатларидан уни ҳаракатга келтирар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.