حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ، فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ رَاحِلَتَهُ، وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ، حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا.
Қутайба бизга айтди: Исмоил ибн Жаъфар бизга айтди, Ҳумайддан, у Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сафардан келса, Мадинанинг деворларига қарагач, туясини тезлатар эди, агар (бошқа) улов устида бўлса, уни (Мадинани) севгани сабабли ҳаракатга келтирар эди.