حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرِّ، وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَنْزِلُ رَبُّنَا كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ وَمَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ وَمَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرُّ اسْمُهُ سَلْمَانُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَرِفَاعَةَ الْجُهَنِيِّ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَعُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِي .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Абу Абдуллаҳ ал-Ағаррдан, ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Роббимиз ҳар кеча кечанинг охирги учдан бири қолганда дунё осмонига тушади ва: «Ким Менга дуо қилади, Мен унга ижобат қилай? Ким Мендан сўрайди, Мен унга берай? Ким Мендан мағфират сўрайди, Мен уни мағфират қилай?» дейди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Абдуллаҳ ал-Ағаррнинг исми Салмондир. У деди: бу бобда Али, Абдуллаҳ ибн Масъуд, Абу Саид, Жубайр ибн Мутъим, Рифўа ал-Жуҳаний, Абуд-Дардо ва Усмон ибн Абил-Осдан ҳам (ривоят) бор.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الثَّقَفِيُّ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَسْمَعُ قَالَ " جَوْفُ اللَّيْلِ الآخِرُ وَدُبُرَ الصَّلَوَاتِ الْمَكْتُوبَاتِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " جَوْفُ اللَّيْلِ الآخِرُ الدُّعَاءُ فِيهِ أَفْضَلُ أَوْ أَرْجَى " . أَوْ نَحْوَ هَذَا .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ас-Сақафий ал-Марвазий ривоят қилди, у деди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, Ибн Журайждан, у Абдурраҳмон ибн Собитдан, у Абу Умомадан (ривоят қилди). У деди: «Ё Расулаллаҳ, қайси дуо энг (тез) эшитилади?» дейилди. У: «Кечанинг охирги қисмидаги (дуо) ва фарз намозларнинг охиридаги (дуо),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Абу Зарр ва Ибн Умардан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинганки, У: «Кечанинг охирги қисми — ундаги дуо афзалроқ ёки (ижобатга) умидлироқдир,» дедилар — ёки шунга ўхшаш (сўз айтдилар).
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عُمَرَ الْهِلاَلِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي السَّلِيلِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُ دُعَاءَكَ اللَّيْلَةَ فَكَانَ الَّذِي وَصَلَ إِلَىَّ مِنْهُ أَنَّكَ تَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَوَسِّعْ لِي فِي رِزْقِي وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي " . قَالَ " فَهَلْ تَرَاهُنَّ تَرَكْنَ شَيْئًا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو السَّلِيلِ اسْمُهُ ضُرَيْبُ بْنُ نُفَيْرٍ وَيُقَالُ ابْنُ نُقَيْرٍ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Абдулҳамид ибн Умар ал-Ҳилолий ривоят қилди, Саид ибн Иёс ал-Журайрийдан, у Абус-Салийлдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), бир киши: «Ё Расулаллаҳ, мен кеча сизнинг дуойингизни эшитдим, ундан менга етиб келгани шу эдики, сиз: «Аллаҳим, гуноҳимни мағфират қил, ризқимни менга кенг қил ва менга берган ризқингда баракот бер,» деган экансиз,» деди. У: «Буларнинг (бошқа) бирор нарсани қолдирганини кўрасанми?» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Абус-Салийлнинг исми Дуройб ибн Нуфайрдир, Ибн Нуқайр ҳам дейилади.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، وَهُوَ ابْنُ يَزِيدَ الْحِمْصِيُّ عَنْ بَقِيَّةَ بْنِ الْوَلِيدِ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ اللَّهُمَّ أَصْبَحْنَا نُشْهِدُكَ وَنُشْهِدُ حَمَلَةَ عَرْشِكَ وَمَلاَئِكَتَكَ وَجَمِيعَ خَلْقِكَ بِأَنَّكَ الله لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ . إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا أَصَابَ فِي يَوْمِهِ ذَلِكَ وَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا أَصَابَ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ مِنْ ذَنْبٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳайва ибн Шурайҳ — у Ибн Язид ал-Ҳимсий — Бақийя ибн ал-Валиддан, у Муслим ибн Зиёддан хабар берди. У деди: мен Анаснинг шундай деяётганини эшитдим: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким тонгги вақтга кирганда: «Аллаҳим, биз тонгги вақтга кирдик, Сени гувоҳ қиламиз, Аршингни кўтарувчиларни, малоикаларингни ва барча махлуқотингни гувоҳ қиламизки, албатта Сен Аллаҳсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ, ёлғиз Ўзингсан, Сенинг шаифинг йўқ, ва албатта Муҳаммад Сенинг банданг ва Расулингдир,» деса, Аллаҳ у кишининг ўша кунида қилган (гуноҳини) мағфират қилади. Агар уни шомга кирганда айтса, Аллаҳ унинг ўша кечада қилган гуноҳини мағфират қилади,» дедилар.» Абу Исо деди: бу ҳадис ғарибдир.