حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كُنَّا بِحَرَّةِ السُّقْيَا الَّتِي كَانَتْ لِسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ائْتُونِي بِوَضُوءٍ " . فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ عَبْدَكَ وَخَلِيلَكَ وَدَعَا لأَهْلِ مَكَّةَ بِالْبَرَكَةِ وَأَنَا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَدْعُوكَ لأَهْلِ الْمَدِينَةِ أَنْ تُبَارِكَ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ مِثْلَىْ مَا بَارَكْتَ لأَهْلِ مَكَّةَ مَعَ الْبَرَكَةِ بَرَكَتَيْنِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурийдан, у Амр ибн Сулайм аз-Зурақийдан, у Осим ибн Умардан, у Али ибн Абу Толибдан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга чиқдик, ниҳоят Саъд ибн Абу Ваққосга тегишли бўлган Ҳарратус-Суқяга етганимизда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менга таҳорат (суви) келтиринглар,» дедилар. Сўнг таҳорат қилдилар, кейин туриб қиблага юзландилар ва: «Аллаҳим, албатта Иброҳим Сенинг бандинг ва халил (дўстинг) эди ва у Макка аҳлига барака тилаб дуо қилди. Мен эса Сенинг бандинг ва расулингман. Мен Сендан Мадина аҳли учун сўрайман: уларнинг муддлари ва сўлари (ўлчовлари)да Макка аҳлига берган баракангнинг икки баробарини, барака устига барака — икки барака бергин,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Оиша, Абдуллаҳ ибн Зайд ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُبَاتَةَ، يُونُسُ بْنُ يَحْيَى بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْمُعَلَّى، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абу Зиёд ривоят қилди, у деди: бизга Абу Нубоата Юнус ибн Яҳё ибн Нубоата ривоят қилди, у деди: бизга Салама ибн Вардон, Абу Саид ибн Абул-Муалладан, у Али ибн Абу Толиб ва Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), улар дедилар: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менинг уйим билан минбарим орасидаги (жой) жаннат боғларидан бир боғдир,» дедилар. Бу ҳадис Алининг ҳадиси жиҳатидан, бу йўл (санад) билан ҳасан ғарибдир. У бошқа йўл билан ҳам Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَامِلٍ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ الزَّاهِدُ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ " . وَبِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ صَلاَةٍ فِيمَا سِوَاهُ مِنَ الْمَسَاجِدِ إِلاَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ " .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Комил ал-Марвазий ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абу Ҳозим аз-Зоҳид, Касир ибн Зайддан, у ал-Валид ибн Робоҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Менинг уйим билан минбарим орасидаги (жой) жаннат боғларидан бир боғдир.» Шу иснод билан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилинишича), у дедилар: «Менинг шу масжидимдаги бир намоз, Масжидул-Ҳаром бундан мустасно, ундан бошқа масжидлардаги минг намоздан афзалдир.» Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир неча йўл билан ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اسْتَطَاعَ أَنْ يَمُوتَ بِالْمَدِينَةِ فَلْيَمُتْ بِهَا فَإِنِّي أَشْفَعُ لِمَنْ يَمُوتُ بِهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ الأَسْلَمِيَّةِ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муъоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам, Айюбдан, у Нофидан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Мадинада ўлишга қодир бўлса, ўша ерда ўлсин, чунки мен ўша ерда ўладиган кишига шафоат қиламан,» дедилар. Бу бобда Субая бинт ал-Ҳорис ал-Асламийядан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис Айюб ас-Сахтиёнийнинг ҳадиси жиҳатидан, бу йўл (санад) билан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ ابْنَ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما أَنَّ مَوْلاَةً، لَهُ أَتَتْهُ فَقَالَتِ اشْتَدَّ عَلَىَّ الزَّمَانُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَخْرُجَ إِلَى الْعِرَاقِ . قَالَ فَهَلاَّ إِلَى الشَّأْمِ أَرْضِ الْمَنْشَرِ اصْبِرِي لَكَاعِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَبَرَ عَلَى شِدَّتِهَا وَلأْوَائِهَا كُنْتُ لَهُ شَهِيدًا أَوْ شَفِيعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ وَسُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةِ .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло ривоят қилди, у деди: бизга ал-Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: мен Убайдуллаҳ ибн Умардан эшитдим, у Нофидан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), унинг бир чўриси (озод қилинган аёли) унинг олдига келиб: «Замон менга оғирлашди, мен Ироққа чиқмоқчиман,» деди. У: «Нега Шомга — қайтариш (қиёматда тирилиш) ерига эмас? Сабр қилгин, эй нодон (аёл). Чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай деганларини эшитганман: «Ким унинг (Мадинанинг) қаттиқчиликларига ва оғирчиликларига сабр қилса, мен унга қиёмат куни гувоҳ ёки шафоатчи бўламан,» дедилар. Бу бобда Абу Саид, Суфён ибн Абу Зуҳайр ва Субая ал-Асламийядан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис Убайдуллаҳнинг ҳадиси жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ، سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبِي جُنَادَةُ بْنُ سَلْمٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آخِرُ قَرْيَةٍ مِنْ قُرَى الإِسْلاَمِ خَرَابًا الْمَدِينَةُ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ جُنَادَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ . قَالَ تَعَجَّبَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ مِنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ هَذَا .
Бизга Абус-Саиб Салм ибн Жунода ривоят қилди, у деди: бизга отам Жунода ибн Салм, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ислом шаҳарларидан энг охири вайрон бўладигани Мадинадир,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Жуноданинг Ҳишом ибн Урвадан ривоят қилгани орқалигина биламиз. (Термизий) деди: Муҳаммад ибн Исмоил Абу Ҳурайранинг бу ҳадисидан таажжубланди.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَصَابَهُ وَعَكٌ بِالْمَدِينَةِ فَجَاءَ الأَعْرَابِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي . فَأَبَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ الأَعْرَابِيُّ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي . فَأَبَى فَخَرَجَ الأَعْرَابِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَتُنَصِّعُ طَيِّبَهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Анас ривоят қилди; ва бизга Қутайба, Молик ибн Анасдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), бир аъробий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Ислом учун байъат берди, сўнг Мадинада уни иситма тутди. Шунда аъробий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Байъатимни қайтар,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бош тортдилар. Аъробий чиқиб кетди, сўнг яна келиб: «Байъатимни қайтар,» деди. (Расулуллаҳ) яна бош тортдилар ва аъробий чиқиб кетди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Мадина темирчининг кўриги кабидир, у ўзининг ифлослигини чиқариб ташлайди ва ўзининг покини тозалайди,» дедилар. Бу бобда Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لَوْ رَأَيْتُ الظِّبَاءَ تَرْتَعُ بِالْمَدِينَةِ مَا ذَعَرْتُهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا حَرَامٌ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ وَجَابِرٍ . حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди; ва бизга Қутайба, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у: «Агар Мадинада оҳуларнинг ўтлаб юрганини кўрсам, уларни ҳуркитмаган бўлардим. Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унинг икки қора тошли чегараси ораси ҳарамдир (муқаддасдир),» дедилар,» дер эди. Бу бобда Саъд, Абдуллаҳ ибн Зайд, Анас, Абу Айюб, Зайд ибн Собит, Рофиъ ибн Хадиж, Саҳл ибн Ҳунайф ва Жобирдан ҳам (ривоят) бор. Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، وَحَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَلَعَ لَهُ أُحُدٌ فَقَالَ " هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَإِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба, Моликдан ривоят қилди; ва бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Амр ибн Абу Амрдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Уҳуд (тоғи) кўриниб қолди ва у: «Бу шундай бир тоғки, у бизни севади ва биз уни севамиз. Эй Аллаҳ, албатта Иброҳим Маккани ҳарам (муқаддас) қилган эди, мен эса унинг (Мадинанинг) икки қора тошли чегараси орасини ҳарам қиламан,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَامِرِيِّ، عَنْ أَبِي زُرَعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَىَّ أَىَّ هَؤُلاَءِ الثَّلاَثَةِ نَزَلْتَ فَهِيَ دَارُ هِجْرَتِكَ الْمَدِينَةَ أَوِ الْبَحْرَيْنِ أَوْ قِنَّسْرِينَ " . هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْفَضْلِ بْنِ مُوسَى تَفَرَّدَ بِهِ أَبُو عَامِرٍ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо, Исо ибн Убайддан, у Ғайлон ибн Абдуллаҳ ал-Омирийдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирдан, у Жарир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди. У: «Албатта Аллаҳ менга: «Ушбу учтасидан қайсисига тушсанг, у сенинг ҳижрат диёринг бўлади: Мадина, ё Баҳрайн, ё Қиннасрин,» деб ваҳий қилди,» дедилар. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат ал-Фазл ибн Мусонинг ҳадиси орқалигина биламиз; уни Абу Омир якка ҳолда ривоят қилган.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَصْبِرُ عَلَى لأْوَاءِ الْمَدِينَةِ وَشِدَّتِهَا أَحَدٌ إِلاَّ كُنْتُ لَهُ شَفِيعًا أَوْ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ وَسُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةِ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَصَالِحُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ أَخُو سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Урва, Солиҳ ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мадинанинг машаққати ва шиддатига сабр қилган ҳеч бир киши йўқки, мен унга қиёмат кунида шафоатчи ёки гувоҳ бўлмасам,» дедилар. Бу бобда Абу Саид, Суфён ибн Абу Зуҳайр ва Субайъа ал-Асламийядан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир. Солиҳ ибн Абу Солиҳ Суҳайл ибн Абу Солиҳнинг акасидир.