Масжидга кирганда ва ундан чиққанда ўқиладиган дуо ҳақидаги ҳадислар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، - أَوْ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ، - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ . وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ " . قَالَ مُسْلِمٌ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ يَحْيَى يَقُولُ كَتَبْتُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ كِتَابِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ . قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ يَحْيَى الْحِمَّانِيَّ يَقُولُ وَأَبِي أُسَيْدٍ .
Абу Ҳумайд — ёки Абу Усайд — айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бирортангиз масжидга кирса, ‹Аллаҳумма-фтаҳ ли абвоба раҳматик (Аллаҳумма, менга раҳматинг эшикларини оч)› десин; чиқса, ‹Аллаҳумма, инни асъалука мин фадлик (Аллаҳумма, мен Сендан фазлингни сўрайман)› десин» деди. Муслим: Мен Яҳё ибн Яҳёни: «Мен бу ҳадисни Сулаймон ибн Билолнинг китобидан кўчирдим» деб айтаётган ҳолда эшитдим; у: «Менга етиб келдики, Яҳё ал-Ҳиммоний: ‹ва Абу Усайд›ни (қатъий) айтади» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ، أَوْ أَبَا أُسَيْدٍ الأَنْصَارِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لْيَقُلِ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ فَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Усмон ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ад-Даровардий — ривоят қилди, у Робиа ибн Абу Абдураҳмондан, у Абдулмалик ибн Саид ибн Сувайддан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Ҳумайд ёки Абу Усайд ал-Ансорийдан эшитдим, у шундай дерди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бирортангиз масжидга кирса, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга салавот айтсин, сўнг айтсин: ‹Аллаҳумма, менга раҳматингнинг эшикларини оч›. Чиққанида эса айтсин: ‹Аллаҳумма, мен Сендан фазлингдан сўрайман›».
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ أُمِّهِ، فَاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَيْنِ عَنْ جَدَّتِهَا، فَاطِمَةَ الْكُبْرَى قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ " رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ " . وَإِذَا خَرَجَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ " رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ " .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у Лайсдан, у Абдуллаҳ ибнул-Ҳасандан, у онаси Фотима бинт ал-Ҳусайндан, у бувиси Фотиматул-Кубродан (розияллаҳу анҳо) (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжидга кирганларида Муҳаммадга саловот ва салом айтиб: «Робби, гуноҳларимни кечиргин ва менга раҳматинг эшикларини очгин,» дердилар. Чиққанларида (ҳам) Муҳаммадга саловот ва салом айтиб: «Робби, гуноҳларимни кечиргин ва менга фазлинг эшикларини очгин,» дердилар.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْغَيْلاَنِيُّ، - بَصْرِيٌّ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ، وَأَبَا، أُسَيْدٍ يَقُولاَنِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ " .
Бизга Сулаймон ибн Убайдуллаҳ ал-Ғайланий — басралик — хабар берди, у деди: бизга Абу Омир ривоят қилди, у деди: бизга Сулаймон ривоят қилди, у Робиъадан, у Абдулмалик ибн Саиддан (ривоят қилдики), у деди: Мен Абу Ҳумайд ва Абу Усайднинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз масжидга кирса, Аллаҳумма ифтаҳ лий абвоба раҳматик (Аллаҳим, менга раҳматинг эшикларини оч), десин, чиқса эса, Аллаҳумма инний асъалука мин фазлик (Аллаҳим, мен Сендан фазлу марҳаматингни сўрайман), десин,» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ بِشْرِ بْنِ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ لَقِيتُ عُقْبَةَ بْنَ مُسْلِمٍ فَقُلْتُ لَهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ حَدَّثْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ " أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . قَالَ أَقَطُّ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَانُ حُفِظَ مِنِّي سَائِرَ الْيَوْمِ .
Бизга Исмоил ибн Бишр ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдураҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Муборакдан, у Ҳайва ибн Шурайҳдан ривоят қилди. У деди: Мен Уқба ибн Муслимни учратдим ва унга дедим: Менга етишича, сен Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилибсанки, у масжидга кирганида шундай дерди: «Қувилган шайтондан Улуғ Аллаҳ, Унинг карамли юзи ва қадим султони (қудрати) ила паноҳ тилайман». У деди: Фақат шуми? Мен дедим: Ҳа. У деди: Бас, (киши) буни айтса, шайтан: «Кун бўйи мендан сақланадиган бўлди», дейди.