حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كُنَّا نَقِيلُ وَنَتَغَدَّى بَعْدَ الْجُمُعَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилди. У деди: Биз жумадан кейин қайлула (пешин уйқуси) қилар ва тушлик қилар эдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
) ва: ‹Биз жума (намози)дан кейиндан бошқа вақтда қайлула (пешин уйқуси) ҳам қилмас, тушлик ҳам қилмас эдик›, деди.
У: Биз Жумадан кейин қайлула (туш уйқуси) қилар ва кундузги овқат ер эдик, деди.
Биз жумадан кейин(гина) қайлула (пешин уйқуси) қилар ва тушлик қилар эдик — Ибн Ҳужр зиёда қилди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида.
у деди: Бизга кечаси (намозга) турганимизда оғизларимизни мисвок билан тозалашимиз буюриларди.
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан жумани ўқир эдик, сўнг қайлула (пешин уйқуси) бўларди.
Ҳумайддан: Мен Анасни шундай деганини эшитдим: Биз жумага эрта борар эдик, сўнг қайлула (пешин уйқуси) қилар эдик.