1101-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَتْ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا يَقْرَأُ آيَاتٍ مِنَ الْقُرْآنِ وَيُذَكِّرُ النَّاسَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Суфёндан ривоят қилди. У деди: менга Симок ривоят қилди, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намози меъёрида, хутбаси ҳам меъёрида эди. У Қуръандан оятлар ўқир ва одамларга эслатма берарди.