1094-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُطْبَتَانِ كَانَ يَجْلِسُ بَيْنَهُمَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيُذَكِّرُ النَّاسَ .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ва Усмон ибн Аби Шайба — маъноси (бир хил) — ривоят қилди, у Абул-Аҳвасдан, бизга Симок ривоят қилди, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг иккита хутбаси бор эди, улар орасида ўтирар, Қуръан ўқир ва одамларга эслатма берарди.