حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ قَائِمًا فَمَنْ حَدَّثَكَ أَنَّهُ كَانَ يَخْطُبُ جَالِسًا فَقَدْ كَذَبَ فَقَالَ فَقَدْ وَاللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَهُ أَكْثَرَ مِنْ أَلْفَىْ صَلاَةٍ .
Бизга Нуфайлий Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, у Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тик туриб хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб яна тик туриб хутба қиларди. Ким сенга унинг ўтириб хутба қилганини айтса, у ёлғон айтибди. У деди: Аллаҳга қасамки, мен у билан минг яримдан ортиқ намоз ўқиганман.