حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ خُطْبَتَيْنِ يَقْعُدُ بَيْنَهُمَا.
Мусаддад бизга айтди: Бишр ибн Муфаззал бизга айтди: Убайдуллаҳ бизга айтди, Нофиъдан, у Абдуллаҳдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам икки хутба қилар, иккови орасида ўтирар эдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг икки хутбаси бор эди, улар орасида ўтирар; Қуръан ўқир ва одамларга (ваъз) эслатма берар эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг иккита хутбаси бор эди, улар орасида ўтирар, Қуръан ўқир ва одамларга эслатма берарди.
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозининг азони билан иқомати орасида енгил икки ракат ўқир эдилар.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) истисқо (ёмғир сўраш) қилдилар, икки ракат намоз ўқидилар ва ридоларини ағдардилар.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажр унга ёришса, икки ракат ўқир эди.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки хутбани тик турган ҳолда қилар ва уларнинг орасини ўтириш билан ажратар эдилар.