حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاهِرًا يَدَيْهِ قَطُّ يَدْعُو عَلَى مِنْبَرِهِ وَلاَ عَلَى غَيْرِهِ وَلَكِنْ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَعَقَدَ الْوُسْطَى بِالإِبْهَامِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр — яъни Ибн ал-Муфаддал — ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни Ибн Ишоқ — ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Муовиядан, у Ибн Аби Зубобдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбарида ёки бошқа жойда дуо қилиб икки қўлини ёйган ҳолда кўрганим йўқ, лекин уни шундай қилганини кўрдим — ва кўрсаткич бармоғи билан ишора қилди ва ўрта бармоғини бош бармоғи билан тугун қилди.