حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ حَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَحْضُرُ الْجُمُعَةَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ رَجُلٌ حَضَرَهَا يَلْغُو وَهُوَ حَظُّهُ مِنْهَا وَرَجُلٌ حَضَرَهَا يَدْعُو فَهُوَ رَجُلٌ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِنْ شَاءَ أَعْطَاهُ وَإِنْ شَاءَ مَنَعَهُ وَرَجُلٌ حَضَرَهَا بِإِنْصَاتٍ وَسُكُوتٍ وَلَمْ يَتَخَطَّ رَقَبَةَ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُؤْذِ أَحَدًا فَهِيَ كَفَّارَةٌ إِلَى الْجُمُعَةِ الَّتِي تَلِيهَا وَزِيَادَةُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ { مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا } " .
Бизга Мусаддад ва Абу Комил ривоят қилиб дедилар: бизга Язид ривоят қилди, у Ҳабиб ал-Муаллимдан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Жумага уч хил киши келади: бир киши унда беҳуда гапириб ҳозир бўлади, мана шу унинг ундан насибасидир. Яна бир киши унда дуо қилиб ҳозир бўлади, у Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳга дуо қилган кишидир, агар хоҳласа унга беради, агар хоҳласа ундан тутиб қолади. Яна бир киши жим ва сукут сақлаб ҳозир бўлади, мусулмоннинг бўйнидан ҳатлаб ўтмайди ва ҳеч кимга озор бермайди — бу унга кейинги жумагача ва яна уч кун (гуноҳларига) каффоратдир. Бу шунинг учунки, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ айтади: ‹Ким яхшилик қилса, унга унинг ўн баробари (савоб) бордир.›»