Сунани Термизий — 3339-ҳадис

Тафсир китоби · Буруж сураси

3339-ҳадисСунани Термизий · Тафсир китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الْيَوْمُ الْمَوْعُودُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَالْيَوْمُ الْمَشْهُودُ يَوْمُ عَرَفَةَ وَالشَّاهِدُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَمَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَلاَ غَرَبَتْ عَلَى يَوْمٍ أَفْضَلَ مِنْهُ فِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُو اللَّهَ بِخَيْرٍ إِلاَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَلاَ يَسْتَعِيذُ مِنْ شَرٍّ إِلاَّ أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ ‏.‏ وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَغَيْرُهُ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ ‏.‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ الأَسَدِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ ‏.‏ وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ الرَّبَذِيُّ يُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْعَزِيزِ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ يَحْيَى وَغَيْرُهُ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ ‏.‏ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَّةِ عَنْهُ ‏.‏

Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Равҳ ибн Убода ва Убайдуллаҳ ибн Мусо, Мусо ибн Убайдадан, у Айюб ибн Холиддан, у Абдуллаҳ ибн Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ваъда қилинган кун — Қиёмат кунидир; гувоҳ бўлинадиган кун — Арафа кунидир; гувоҳ эса — Жума кунидир. Қуёш ундан афзалроқ бир кунда не чиққан, не ботган. Унда шундай бир соат борки, мўмин банда ўша (соат)га мувофиқ келиб, Аллаҳдан бирор яхшилик сўраб дуо қилса, албатта Аллаҳ унга ижобат қилади; ва у бирор ёмонликдан (Аллаҳга) паноҳ тиласа, албатта Аллаҳ уни ўшандан сақлайди,» дедилар. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Мусо ибн Убайданинг ҳадиси сифатида биламиз. Мусо ибн Убайданинг ҳадиси (ҳақида танқид бор) — уни Яҳё ибн Саид ва бошқалар ёдлаш (забт) жиҳатидан заиф санаганлар. Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Қуррон ибн Таммом ал-Асадий, Мусо ибн Убайдадан шу иснод билан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Мусо ибн Убайда ар-Робазийнинг куняси Абу Абдулазиздир; унинг ҳақида Яҳё ва бошқалар ёдлаш жиҳатидан танқид қилганлар. Шуъба, Саврий ва имомлардан бир нечалари ундан ривоят қилганлар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1046-ҳадисНамоз китоби

Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у ерга туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда у вафот этди ва унда қиёмат қойим бўлади. Жума кунида тонгдан қуёш…

Сунани Термизий, 491-ҳадисЖума куни китоби

Қуёш чиққан энг яхши кун — жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у жаннатга киритилди ва унда у ундан туширилди. Унда шундай бир соат борки, мусулмон банда намоз ўқиётган ҳолда унга тўғри келиб, Аллаҳдан…

Сунани Насоий, 1430-ҳадисЖума китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қуёш чиқадиган кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилган, унда (ерга) туширилган, унда тавбаси қабул қилинган, унда вафот этган ва унда Қиёмат қоим…

Сунани Термизий, 2449-ҳадисҚиёмат куни, риқақ ва вараъ китоби

Қайси бир мўмин оч мўминга таом едирса, Аллаҳ унга Қиёмат кунида жаннат меваларидан едирар. Қайси бир мўмин чанқаган мўминга сув ичирса, Аллаҳ унга Қиёмат кунида муҳрланган (соф) шаробдан ичирар. Қайси бир…

Сунани Насоий, 1389-ҳадисЖума китоби

Жума куни ўн икки соатдир. Унда бирор мусулмон банда Аллаҳдан бир нарса сўраса, Аллаҳ унга албатта ўшани беради. Бас, уни асрдан кейинги охирги соатда изланглар,

Саҳиҳул Бухорий, 1154-ҳадисТаҳажжуд намози

Ким кечаси уйғониб: ‹Ла илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодир. Алҳамду лиллаҳ, ва субҳаналлаҳ, ва ла илаҳа иллаллаҳ, валлаҳу акбар, ва ла ҳавла ва ла…