حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُؤَدِّبُ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ مُحَمَّدِ ابْنُ أُخْتِ، سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَارُودِ الأَعْمَى، وَاسْمُهُ، زِيَادُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَطْعَمَ مُؤْمِنًا عَلَى جُوعٍ أَطْعَمَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ وَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَقَى مُؤْمِنًا عَلَى ظَمَإٍ سَقَاهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُومِ وَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ كَسَا مُؤْمِنًا عَلَى عُرْىٍ كَسَاهُ اللَّهُ مِنْ خُضْرِ الْجَنَّةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مَوْقُوفٌ وَهُوَ أَصَحُّ عِنْدَنَا وَأَشْبَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ал-Муаддиб ривоят қилди, у деди: бизга Аммор ибн Муҳаммад — Суфён ас-Саврийнинг жияни — ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Жоруд ал-Аъмо — исми Зиёд ибн ал-Мунзир ал-Ҳамдоний — ривоят қилди, у Атийя ал-Авфийдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир мўмин оч мўминга таом едирса, Аллаҳ унга Қиёмат кунида жаннат меваларидан едирар. Қайси бир мўмин чанқаган мўминга сув ичирса, Аллаҳ унга Қиёмат кунида муҳрланган (соф) шаробдан ичирар. Қайси бир мўмин яланғоч мўминни кийинтирса, Аллаҳ уни жаннатнинг яшил (кийимлари)дан кийинтирар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Бу Атийядан, у Абу Саиддан мавқуф (тарзда) ҳам ривоят қилинган ва бу бизнинг наздимизда саҳиҳроқ ва (ҳақиқатга) ўхшашроқдир.