قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ، عَنْ سَلْمَانَ الْخَيْرِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ رَابَطَ يَوْمًا وَلَيْلَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَ لَهُ كَأَجْرِ صِيَامِ شَهْرٍ وَقِيَامِهِ وَمَنْ مَاتَ مُرَابِطًا أُجْرِيَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ مِنَ الأَجْرِ وَأُجْرِيَ عَلَيْهِ الرِّزْقُ وَأَمِنَ مِنَ الْفَتَّانِ " .
Ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турган ҳолда — Ибн Ваҳбдан (ривоят қилиб) деди: менга Абдурраҳмон ибн Шурайҳ хабар берди, у Абдулкарим ибнул-Ҳорисдан, у Абу Убайда ибн Уқбадан, у Шураҳбил ибнус-Симтдан, у Салмонул-Хайрдан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилиб) деди: «Ким Аллаҳ йўлида бир кун ва бир кеча (чегарада) рибот қилса (яъни қўриқчилик қилса), унга бир ой рўза тутиб, (кечалари) қоим бўлганнинг ажридай (ажр) бўлади. Ким риботда турган ҳолда вафот этса, унга ана шундай ажр бериб турилади, ризқи (ҳам) бериб турилади ва у (қабр) фаттонидан (фитнага солувчилардан) омон қолади,» дедилар.