حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ أَبُو مَرْوَانَ، وَابْنُ الْمُصَفَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، يَرُدُّ إِلَى مَكْحُولٍ إِلَى مَالِكِ بْنِ يُخَامِرَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، حَدَّثَهُمْ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ : " مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فُوَاقَ نَاقَةٍ فَقَدْ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ، وَمَنْ سَأَلَ اللَّهَ الْقَتْلَ مِنْ نَفْسِهِ صَادِقًا ثُمَّ مَاتَ أَوْ قُتِلَ فَإِنَّ لَهُ أَجْرَ شَهِيدٍ " . زَادَ ابْنُ الْمُصَفَّى مِنْ هُنَا : " وَمَنْ جُرِحَ جُرْحًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ نُكِبَ نَكْبَةً فَإِنَّهَا تَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَغْزَرِ مَا كَانَتْ، لَوْنُهَا لَوْنُ الزَّعْفَرَانِ، وَرِيحُهَا رِيحُ الْمِسْكِ، وَمَنْ خَرَجَ بِهِ خُرَاجٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنَّ عَلَيْهِ طَابَعَ الشُّهَدَاءِ " .
Бизга Ҳишом ибн Холид Абу Марвон ва Ибн ал-Мусаффо ривоят қилдилар, улар дедилар: Бизга Бақийя ривоят қилди, у Ибн Савбондан, у отасидан, Макҳулгача, Молик ибн Юхомиргача етказиб ривоят қилдики, Муоз ибн Жабал уларга ривоят қилди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганини эшитди: «Ким Аллаҳ йўлида бир туя соғиладиган муддатча жанг қилса, унга жаннат вожиб бўлибди. Ким Аллаҳдан ўзининг содиқ ҳолда ўлдирилишини сўраб, сўнг вафот этса ёки ўлдирилса, албатта унга шаҳид ажри бор.» Ибн ал-Мусаффо бу ердан зиёда қилди: «Ким Аллаҳ йўлида бир яра олса ёки бир зарбага учраса, албатта у Қиёмат куни қанча бўлса шунчалик мўл ҳолда келади, ранги заъфарон рангида, иси миск исида бўлади. Кимга Аллаҳ йўлида яра чиқса, албатта унинг устида шаҳидлар муҳри бордир.»