Сунани Абу Довуд — 1225-ҳадис

Сафардаги намоз ҳукмлари · Улов устида нафл ва витр ўқиш

1225-ҳадисСунани Абу Довуд · Сафардаги намоз ҳукмлари

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا رِبْعِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْجَارُودِ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي الْحَجَّاجِ، حَدَّثَنِي الْجَارُودُ بْنُ أَبِي سَبْرَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَافَرَ فَأَرَادَ أَنْ يَتَطَوَّعَ اسْتَقْبَلَ بِنَاقَتِهِ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ ثُمَّ صَلَّى حَيْثُ وَجَّهَهُ رِكَابُهُ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Рибъий ибн Абдуллаҳ ибн ал-Жоруд ривоят қилди, менга Амр ибн Абу Ҳажжож ривоят қилди, менга ал-Жоруд ибн Абу Сабра ривоят қилди, менга Анас ибн Молик ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарга чиқиб нафл ўқишни хоҳласалар, туяларини қиблага қаратиб такбир айтар, сўнгра улови қайси томонга юзлантирса, ўша томонга ўқир эдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1099-ҳадисНамозни қисқартириш

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида шарқ томонга (қараб нафл) намоз ўқир эдилар, фарзни ўқимоқчи бўлсалар, тушиб қиблага юзланар эдилар.

Сунани Абу Довуд, 1224-ҳадисСафардаги намоз ҳукмлари

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улов устида қайси томонга юзланган бўлсалар, нафл ўқир ва унинг устида витр ўқир эдилар, фақат фарз намозини унинг устида ўқимас эдилар.

Сунани Абу Довуд, 599-ҳадисНамоз китоби

ки, Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан хуфтон намозини ўқир, сўнг ўз қавмига келиб, уларга ўша намозни ўқиб берар эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1098-ҳадисНамозни қисқартириш

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улов устида — қаёққа юзланса ўша томонга — (нафл) намоз ўқир, унда витр ўқир эдилар, фақат унда фарзни ўқимас эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1104-ҳадисНамозни қисқартириш

У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни сафарда кечаси — улови қаёққа йўналса ўша томонга — улови устида нафл (субҳа) намозини ўқиганини кўрди.

Саҳиҳул Бухорий, 747-ҳадисАзон китоби

Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқисалар, у зот рукудан бошини кўтарганларида, у зотни сажда қилганини кўргунларинча тик турар эдилар.